Γρ. Ζαρωτιάδης: Πώς η αποπληρωμή του δημόσιου χρέους εκτροχιάζει το ιδιωτικό χρέος

Γρηγόρης Ζαρωτιάδης · Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ · 2026-10-01 · Άνοιγμα στο YouTube

Το βίντεο φορτώνεται από το YouTube μόνο όταν πατήσετε αναπαραγωγή (προσωπικά δεδομένα) · Άνοιγμα στο YouTube

Θέμα Οικονομία

Οι ισχυρισμοί ισχύουν μερικώς

Εξετάστηκαν επτά ισχυρισμοί του καθηγητή Γρηγόρη Ζαρωτιάδη για το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος. Ο κεντρικός του αριθμός δεν στέκει: κατά την Eurostat, το χρέος νοικοκυριών και επιχειρήσεων ήταν 118,5% του ΑΕΠ το 2009 και 96,6% το 2025, όχι 70% και 170%. Το δημόσιο χρέος του 2009 ήταν επίσης περίπου 128%, όχι 140%, ενώ οι επισημάνσεις του για την ανάπτυξη έναντι της ευρωζώνης και για το ΑΕΠ που απέχει ακόμη από τα προ κρίσης επίπεδα επιβεβαιώνονται.

3 Ισχύει 2 Ισχύει μερικώς 2 Παραπλανητικό

Μοντέλο: claude-opus-5-5 · Έλεγχος στις 2026-10-03 · Οι πηγές κάθε ισχυρισμού παρατίθενται παρακάτω.

Οι ισχυρισμοί

Ισχύει 3:05 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #1
Απομαγνητοφώνηση
«ανέφερε συνάδελφος πιο μπροστά ότι ξεκίνησε η ελληνική μεγένθηση. Ε βεβαίως εντάξει αν τη συγκρίνουμε με την υπόλοιπη ευρωζώνη που είναι αυτή τη στιγμή ε μακροοικονομικά, όχι στις καλύτερες των περιόδων της, μας φαίνεται μεγάλη.»

Ισχυρισμός

Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται σήμερα (2025–2026) με ρυθμό μεγαλύτερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται σήμερα ταχύτερα από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Σύμφωνα με τη Eurostat
  • Η ευρωζώνη περνά σήμερα περίοδο χαμηλής ανάπτυξης. Σύμφωνα με τη Eurostat
Αναλυτική εξήγηση

Σύμφωνα με τη Eurostat, το ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε 1,9% στο β' τρίμηνο του 2026 σε σχέση με έναν χρόνο πριν, έναντι 1,2% στην ευρωζώνη. Στο α' τρίμηνο η διαφορά ήταν 2,0% έναντι 0,6%, και για όλο το 2025 περίπου 2,1% έναντι 1,4%. Σε τριμηνιαία βάση η Ελλάδα κινήθηκε πιο αργά στο β' τρίμηνο του 2026 (+0,3% έναντι +0,6%), όμως ο ετήσιος ρυθμός μένει πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Πηγές (3)
Ισχύει 3:28 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #2
Απομαγνητοφώνηση
«Αν τι συγκρίνουμε με αυτό που θα πρεπε να έχουμε όμως για να φτάσουμε στα επίπεδα της παραγωγικής δραστηριότητας που ήμασταν πριν από την κρίση, δεν είναι μεγάλη.»

Ισχυρισμός

Το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας δεν έχει ακόμη επιστρέψει στο επίπεδο που είχε πριν από την κρίση του 2008–2009.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας δεν έχει ακόμη επιστρέψει στο επίπεδο που είχε πριν από την κρίση. Σύμφωνα με τη Eurostat και την Eurobank
Αναλυτική εξήγηση

Σύμφωνα με τη Eurostat, το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας (σε σταθερές τιμές 2020) ήταν 204,4 δισ. ευρώ το 2025, έναντι 237,3 δισ. το 2008, δηλαδή περίπου 14% χαμηλότερα. Ανάλυση της Eurobank σε στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ βρίσκει το γ' τρίμηνο του 2025 14,8% κάτω από την κορυφή του 2007. Μόνο το ονομαστικό ΑΕΠ, σε τρέχουσες τιμές και φουσκωμένο από τον πληθωρισμό, έχει ξεπεράσει το επίπεδο του 2008.

Πηγές (3)
Ισχύει μερικώς 3:28 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #3
Απομαγνητοφώνηση
«Άρα λοιπόν όταν προσπαθείς να αποπληρώσεις το δημόσιο χρέος, αλλά αντλώντας και χρήματα όχι από μία απ την φοροδοτική δυνατότητα που προκύπτει από τη διαδικασία της οικονομικής μεγέθησης, επειδή παράγουμε περισσότερο, παρανλώντας φορολογικά έσοδα, ε υπερφορολογώντας και μάλιστα με έμμεση φορολογία τον ιδιωτικό τομέα, αυτό που καταφέρνεις στο τέλος είναι να [χαχανίζει] προκαλέσεις διωτικά χρέη στη θέση των δημοσίων χρεών.»

Ισχυρισμός

Η πρόωρη αποπληρωμή του ελληνικού δημόσιου χρέους χρηματοδοτείται από φορολογικά έσοδα πάνω από τους στόχους, που προέρχονται κυρίως από έμμεση φορολογία, και όχι από την οικονομική μεγέθυνση.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Το ελληνικό κράτος εισπράττει φόρους πάνω από τους στόχους του. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ
  • Η Ελλάδα αποπληρώνει πρόωρα μέρος του δημόσιου χρέους της. Σύμφωνα με τον ESM
  • Η Ελλάδα στηρίζεται πολύ στην έμμεση φορολογία. Σύμφωνα με τη Eurostat

Τι δεν ισχύει

  • Η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους χρηματοδοτείται από την υπερφορολόγηση και όχι από άλλες πηγές. Σύμφωνα με τον ESM, η πρόωρη αποπληρωμή 6,94 δισ. τον Ιούνιο του 2026 χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το ταμειακό απόθεμα του τέλους του προγράμματος.
  • Η υπεραπόδοση των φόρων προέρχεται κυρίως από την έμμεση φορολογία. Στο οκτάμηνο του 2026 σχεδόν η μισή υπεραπόδοση ήρθε από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, ενώ οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης υστέρησαν.
Αναλυτική εξήγηση

Το πρωτογενές πλεόνασμα του 2025 έφτασε τα 12,13 δισ. ευρώ (4,9% του ΑΕΠ), σχεδόν 30% πάνω από τον στόχο κατά την ΕΛΣΤΑΤ, και η Ελλάδα εισπράττει από έμμεσους φόρους 17,1% του ΑΕΠ έναντι 12,9% στην ΕΕ (Eurostat, 2024). Όμως η πρόωρη αποπληρωμή 6,94 δισ. των δανείων GLF τον Ιούνιο του 2026 χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το ταμειακό απόθεμα του τέλους του προγράμματος, σύμφωνα με τον ESM, και στο οκτάμηνο του 2026 σχεδόν η μισή υπεραπόδοση ήρθε από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, ενώ οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης υστέρησαν. Η υπερφορολόγηση στέκει ως εικόνα, όχι όμως ως αποκλειστική πηγή της αποπληρωμής ούτε με έμφαση στους έμμεσους φόρους.

Πηγές (5)
Ισχύει μερικώς 4:15 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #4
Απομαγνητοφώνηση
«Το δημόσιο χρέος ήταν τότε σε σχέση με το ΑΕΠ που ήταν πολύ υψηλότερο βέβαια ήτανε στο επίπεδο του 140%. Τώρα τα λέω χοντρικά»

Ισχυρισμός

Το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν το 2009 περίπου στο 140% του ΑΕΠ.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν το 2009 πολύ υψηλό, πάνω από το ΑΕΠ. Σύμφωνα με τη Eurostat

Τι δεν ισχύει

  • Το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν το 2009 περίπου στο 140% του ΑΕΠ. Κατά τη Eurostat το χρέος ήταν 128,5% του ΑΕΠ το 2009 (126,8% στη μέτρηση του Νοεμβρίου 2010)· το 140% ταιριάζει περισσότερο στο 2010 (147,8%).
Αναλυτική εξήγηση

Στην τρέχουσα σειρά της Eurostat το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 128,5% του ΑΕΠ το 2009, και η μέτρηση του Νοεμβρίου 2010 έδινε 126,8%, άρα το 140% είναι 11 με 13 μονάδες πάνω από κάθε μέτρηση για εκείνη τη χρονιά. Ο ομιλητής δήλωσε ότι μιλά «χοντρικά» και το χρέος ήταν πράγματι πολύ υψηλό, όμως η απόκλιση δεν είναι μικρή. Το 140% ταιριάζει περισσότερο στο 2010 (147,8%), ενώ το 2008 ήταν 110,9%.

Πηγές (3)
Ισχύει 4:38 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #5
Απομαγνητοφώνηση
«σήμερα με τις αποπληρωμές που έχουν προηγηθεί, φτάνουμε στο 150 και κάτω του. Δηλαδή ακόμα είμαστε σε σχετικά μεγέθη πάνω από αυτό που υπήρχε στην το 2009 στο δημόσιο χρέος.»

Ισχυρισμός

Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι σήμερα (2025–2026) γύρω στο 150% του ΑΕΠ ή λίγο κάτω, δηλαδή ακόμη υψηλότερο ως ποσοστό του ΑΕΠ από ό,τι το 2009.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι σήμερα γύρω στο 150% του ΑΕΠ ή λίγο κάτω. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ και τη Eurostat
  • Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι σήμερα υψηλότερο από ό,τι το 2009. Σύμφωνα με τη Eurostat
  • Έχουν προηγηθεί πρόωρες αποπληρωμές του δημόσιου χρέους. Σύμφωνα με τον ESM
Αναλυτική εξήγηση

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ήταν 362,9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, δηλαδή 146,1% του ΑΕΠ. Η Eurostat το καταγράφει στο 143,5% στο τέλος του α' τριμήνου 2026, και ο Προϋπολογισμός 2026 προβλέπει 137,6% στο τέλος του έτους. Το 2009 ήταν 128,5% κατά την τρέχουσα σειρά της Eurostat, άρα το σημερινό ποσοστό παραμένει υψηλότερο, όπως λέει ο ομιλητής.

Πηγές (4)
Παραπλανητικό 4:38 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #6
Απομαγνητοφώνηση
«το ιδιωτικό το χρέος του ιδιωτικού τομέα των νοικοκυριών του τραπεζικού συστήματος των επιχειρήσεων το χρέος ιδιωτικού τομέα ήταν τότε στο 70% του ΑΕΠ και σήμερα είναι στο 170.»

Ισχυρισμός

Το χρέος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα (νοικοκυριά, επιχειρήσεις, τράπεζες) ήταν το 2009 περίπου στο 70% του ΑΕΠ και σήμερα (2025–2026) είναι περίπου στο 170% του ΑΕΠ.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Το χρέος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα είναι σήμερα περίπου στο 170% του ΑΕΠ. Μόνο με τον ευρύτερο υπολογισμό του ΙΟΒΕ (168% του ΑΕΠ)

Τι δεν ισχύει

  • Το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα έχει υπερδιπλασιαστεί ως ποσοστό του ΑΕΠ από το 2009. Κατά τη Eurostat το ιδιωτικό χρέος έπεσε από 118,5% του ΑΕΠ το 2009 στο 96,6% το 2025· το 168% του ΙΟΒΕ περιλαμβάνει οφειλές προς εφορία, ΕΦΚΑ και servicers και δεν συγκρίνεται.
  • Το χρέος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα ήταν το 2009 περίπου στο 70% του ΑΕΠ. Κατά τη Eurostat το ιδιωτικό χρέος νοικοκυριών και επιχειρήσεων ήταν 118,5% του ΑΕΠ το 2009· το 70% αντιστοιχεί στο 2003.
Αναλυτική εξήγηση

Σύμφωνα με τον δείκτη της Eurostat για το ενοποιημένο χρέος νοικοκυριών και μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, το ιδιωτικό χρέος ήταν 118,5% του ΑΕΠ το 2009 και έπεσε στο 96,6% το 2025, άρα μειώθηκε αντί να υπερδιπλασιαστεί. Ενδιάμεσα έφτασε το 137,1% το 2012, ενώ το 70% αντιστοιχεί στο 2003 (70,7%). Το περίπου 170% υπάρχει ως αριθμός: είναι ο υπολογισμός του ΙΟΒΕ (417 δισ., 168% του ΑΕΠ στο τέλος του 2025), που προσθέτει τις οφειλές προς εφορία, ΕΦΚΑ και servicers και δεν συγκρίνεται με το μέτρο που δίνει το 2009.

Πηγές (3)
Παραπλανητικό 7:44 Το λέει: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης #7
Απομαγνητοφώνηση
«Ε, έχουμε καλύτερη εικόνα σήμερα ως προς αυτό σε σχέση με το 2009. Αυτό είναι αλήθεια. Γιατί η στο πλαίσιο μιας τότε ιδιαιτέρως ακμάζουσας πριν την κρίση χρηματοοικονομικής κατάστασης διεθνώς υπήρχαν περισσότερες από τις ελληνικές επιχειρήσεις που επέλεγαν λόγω των τρεχουσών κοστολογικών διαφορών να δανιστούνε σε ξένο νόμισμα»

Ισχυρισμός

Το ελληνικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) οφείλεται σήμερα σε μικρότερο βαθμό στο εξωτερικό και σε ξένο νόμισμα από ό,τι το 2009.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Μικρότερο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους βρίσκεται σήμερα σε ξένα χέρια από ό,τι το 2009. Το μερίδιο των μη κατοίκων έπεσε από περίπου 80% σε κάτω από 71%

Τι δεν ισχύει

  • Η Ελλάδα χρωστά σήμερα στο εξωτερικό λιγότερα από ό,τι το 2009. Το ακαθάριστο εξωτερικό χρέος ανέβηκε από 170% του ΑΕΠ το 2009 (ΔΝΤ) στο 237,7% το 2025 (Τράπεζα της Ελλάδος).
  • Πριν από την κρίση του 2009 πολλές ελληνικές επιχειρήσεις δανείζονταν σε ξένο νόμισμα. Κατά το ΔΝΤ, το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας ήταν ήδη το 2009 κυρίως σε ευρώ, οπότε το ξένο νόμισμα δεν ήταν σημαντικός παράγοντας.
Αναλυτική εξήγηση

Το ακαθάριστο εξωτερικό χρέος είναι σήμερα πολύ μεγαλύτερο: 170% του ΑΕΠ στο τέλος του 2009 κατά το ΔΝΤ, έναντι 590,4 δισ. ευρώ (237,7% του ΑΕΠ) το 2025 κατά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ το ξένο νόμισμα δεν ήταν σημαντικός παράγοντας ούτε το 2009, αφού το εξωτερικό χρέος ήταν ήδη τότε κυρίως σε ευρώ. Αληθεύει ότι το μερίδιο του δημόσιου χρέους στα χέρια μη κατοίκων έπεσε ελαφρά, από περίπου 80% σε κάτω από 71%. Επίσης, το χρέος αυτό είναι πλέον κυρίως δάνεια των μηχανισμών στήριξης με μέση διάρκεια 18,4 έτη (Eurostat), οπότε ο κίνδυνος αναχρηματοδότησης είναι πράγματι μικρότερος.

Πηγές (4)

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Απομαγνητοφώνηση (el, αυτόματη)
[0:00] Γεια σας. Καλησπέρα. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. >> Ξέρετε κύριε Ζαρωτιάδη ακούγεται βροχή από αριθμούς, από ποσοστά, από νούμερα οπότε θα ακουμπήσω πάνω σας να εξηγήσετε σε όλους μας τι σημαίνει αύξηση του ιδιωτικού χρέους γιατί δεν έχει μόνο αρνητικό αποτύπωμα. Παραδείγματος χάρη η
[0:22] αύξηση των επενδύσεων συνιστά καλό αποτύπωμα αυτού του χρέους, αλλά έχει πολλές οπτικές που μπορούμε να το δούμε. >> Αυτό που λέτε είναι πάρα πολύ σωστό. Ε, αλλά το ίδιο ακριβώς θα έπρεπε να πούμε και για το δημόσιο χρέος. Δηλαδή και το δημόσιο εγγένει το να χρεωθεί κανείς, το να πάρει ένα δάνειο, είτε είναι μια
[0:45] επιχείρηση, είτε είναι το ελληνικό δημόσιο, είτε είναι ένα νοικοκυριό. Δεν είναι κατά ανάγκην κάτι αρνητικό. Εξαρτάται για ποιον λόγο το παίρνει και υπό ποιους όρους, με ποιους όρους αποπληρωμής το παίρνει. Και πρωτίσως το πρώτο, πρωτίσως το πρώτο για ποιον λόγο. Άρα αυτό ας το συγκρατήσουμε θα μας οδηγούσε επίσης και στο εξής
[1:07] συμπέρασμα ότι δεν πρέπει και οι προϋπολογισμοί του ελληνικού δημοσίου να είναι ε πλεονασματικοί και υπερπλεονασματική. Δεν αποτελεί αυτό την έννοια μιας αναπτυξιακής πολιτικής. αναπτυξιακή πολιτική κάνει ένα δημόσιο συνήθως ή να
[1:31] το πω αλλιώς ακόμη και αν ε για να μην είμαι πολύ σκληρός στις εκφράσεις μου ακόμη και αν δανίζεται αλλά εξαρτάται αν δανίζεται για να αγοράσει όπλα αν δανίζεται για να προσλάβει ε αστυνομικούς ή για να προσλάβει δασκάλους ή αν δανίζεται για να κάνει σχολεία ή γέφυρες ή αν δανίζεται για να χρηματοδοτήσει
[1:55] ε την επενδυτική δραστηριότητα επιχειρήσεων με επιδοτήσεις. Δηλαδή είναι όλα αυτά αντιλαμβάνεστε ότι έχουν διαφορετικό αποτύπωμα στην οικονομική δοποιός διαφορά είναι μπορεί να είναι και τεράστια. Άρα λοιπόν μας λέτε ότι δεν είναι ε ανησυχητικό να ξάνεται το διο χρέος. >> Χρς όχι. Αυτό είναι ανησυχητικό το συγκεκριμένο. Αλλά θα σας εξηγήσω γιατί
[2:20] πάντως ενγένει η έννοια του χρέους δεν είναι μία έννοια που έχει μπροστά αρνητικό πρόσημο. Τώρα τα συγκεκριμένα μεγέθη και προφανώς επιβεβαιώνουν αυτό που και εγώ και πάρα πολλοί και πολλές άλλοι διατυπώνουμε το τελευταίο χρονικό διάστημα επιβεβαιώνουν το εξής. επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική πρόωρης ή
[2:41] τέλος πάντων ε αφήστε το το χαρακτηρισμό πρόλης η πολιτική της απομείωσης του δημοσίου χρέους με το με την ξεπληρώνοντας δάνεια και αποπληρώνοντας προηγούμενα ομόλογα κταλπ αυτό είναι μία πολιτική που προφανώς τι θα πει κανείς δεν πρέπει να ναι αλλά από πού παίρνεις τα λεφτά για να το
[3:05] ξεπληρώσεις Αν τα λεφτά για να ξεπληρώσεις το δημόσιο χρέος προκύπτουνε από μία διαδικασία οικονομικής ανάπτυξης, οικονομικής μεγέθησης μάλλον για να μαστε πιο σωστή, ανέφερε συνάδελφος πιο μπροστά ότι ξεκίνησε η ελληνική μεγένθηση. Ε βεβαίως εντάξει αν τη συγκρίνουμε με την υπόλοιπη ευρωζώνη που είναι αυτή τη στιγμή ε μακροοικονομικά,
[3:28] όχι στις καλύτερες των περιόδων της, μας φαίνεται μεγάλη. Αν τι συγκρίνουμε με αυτό που θα πρεπε να έχουμε όμως για να φτάσουμε στα επίπεδα της παραγωγικής δραστηριότητας που ήμασταν πριν από την κρίση, δεν είναι μεγάλη. Άρα λοιπόν όταν προσπαθείς να αποπληρώσεις το δημόσιο χρέος, αλλά αντλώντας και χρήματα όχι από μία απ την φοροδοτική δυνατότητα που προκύπτει από τη διαδικασία της
[3:51] οικονομικής μεγέθησης, επειδή παράγουμε περισσότερο, παρανλώντας φορολογικά έσοδα, ε υπερφορολογώντας και μάλιστα με έμμεση φορολογία τον ιδιωτικό τομέα, αυτό που καταφέρνεις στο τέλος είναι να [χαχανίζει] προκαλέσεις διωτικά χρέη στη θέση των δημοσίων χρεών. Και μάλιστα δείτε γιατί τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Θέλω να συγκρίνουμε
[4:15] το πριν το 2009. Το 2009 δηλαδή λίγο πριν ξεσπάσει στην Ελλάδα η η κρίση η χρηματοπιστωτική με το σήμερα. Το δημόσιο χρέος ήταν τότε σε σχέση με το ΑΕΠ που ήταν πολύ υψηλότερο βέβαια ήτανε στο επίπεδο του 140%. Τώρα τα λέω χοντρικά πιο κάτω. >> Ναι. Ναι. Χοντρικά πίτατα. Ε, αλλά
[4:38] σήμερα με τις αποπληρωμές που έχουν προηγηθεί, φτάνουμε στο 150 και κάτω του. Δηλαδή ακόμα είμαστε σε σχετικά μεγέθη πάνω από αυτό που υπήρχε στην το 2009 στο δημόσιο χρέος. ενώ το ιδιωτικό το ιδιωτικό το χρέος του ιδιωτικού τομέα των νοικοκυριών του τραπεζικού συστήματος των επιχειρήσεων το χρέος
[5:01] ιδιωτικού τομέα ήταν τότε στο 70% του ΑΕΠ και σήμερα είναι στο 170. Με απλά λόγια το χω πει πολλές φορές γιατί νομίζω έτσι γίνεται εικονικά ευκριέστερο στους σε όλους τους συμπολίτες και τις συμπολίτεσες. Όταν έχεις ένα σώμα 2 m και προσπαθείς να το σκεπάσεις μια κουβέρτα ενός μέτρου κάτι θα αφήσεις απ έξω. Αν το τραβάς προς το
[5:24] δημόσιο χρέος θα αφήσεις απ έξω το ιδιωτικό. Αν τραβάς προς δηλαδή. Οπότε αυτή είναι η πολιτική που ακολουθούμε το τελευταίο διάστημα χωρίς αποτύπωμα στην οικονομίας. Κύριε Ζαρωτιάδη, >> μας εξηγήσατε πώς η αγωνία να αποπληρώσουμε και πρόωρα το δημόσιο άνοιγμα μας ουσιαστικά
[5:48] εκτροχιάζει το ιδιωτικό χρέος. Γιατί πώς γίνεται αυτό με υψηλή φορολογία και με πολλών ειδών φόρους. >> Αυτή τώρα η τραμπάλα δεν είναι και πάρα πολύ εφισυχαστική. Η διέξοδος η διέξοδος η διέξοδος σε αυτό το αδιέξοδο δίλημμα είναι η οικονομική μεγένθηση.
[6:11] >> Είναι δηλαδή η παραγωγική ανασυγκρότηση. Είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Είναι το να αυξηθεί επίσης η παραγωγικότητα. Είναι δηλαδή με άλλα λόγια να μπορούμε να καλύψουμε πολύ μεγαλύτερο κομμάτι της διεθνούς ζήτησης. να έχουμε πλεονάσματα εμπορικά και επίσης να έχουμε μια εύρωστη εσωτερική αγορά που να στηρίζει έτσι ένα αυξανόμενο αυξανόμενο
[6:35] παραγόμενο πλούτο και από κει να προκύπτουν τα φορολογικά έσοδα που θα οδηγήσουν σταδιακά στην αποπληρωμή μέρους του δημοσίου χρέους. >> Λοιπόν, θα κάνω εγώ ένα σενάριο όχι πολύ αισιόδοξο αλλά ρεαλιστικό. Κύριε καθηγητά, επειδή δεν διαφαίνεται κάποια εκτόξευση της παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας
[6:59] και επειδή δεν έχουμε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, στην περίπτωση που συνεχίσουμε να πορευδόμαστε στο δρόμο που χαράξαμε, ποιο είναι ποια είναι η άμεση επίπτωση αύξησης δηλαδή του ιδιωτικού χρέους και το δημόσιο είμαστε ήσυχοι γιατί είναι τακτοποιημένο, αλλά παρόλα αυτά πως
[7:20] ποσοστιά δεν έχει και μεγάλη ελάφρυνση. >> Ε, ένα στοιχείο που θα μας δώσει τη δυνατότητα να αντιληφθούμε τον κίνδυνο εκτός από το μέγεθος του χρέου, του δημοσίου ή του ιδιωτικού είναι και ο βαθμός στον οποίον αυτό το χρέος, το δημόσιο ή το ιδιωτικό οφείλεται στο εξωτερικό. Γιατί όταν οφείλεται στο
[7:44] εξωτερικό, όταν οφείλεται σε ξένα νομίσματα, είναι προφανές ότι η επικινδυνότητα να εκτραχυνθεί η νομισματική ισορροπία της χώρας είναι πολύ μεγαλύτερη. Ε, έχουμε καλύτερη εικόνα σήμερα ως προς αυτό σε σχέση με το 2009. Αυτό είναι αλήθεια. Γιατί η στο πλαίσιο μιας τότε ιδιαιτέρως ακμάζουσας πριν την κρίση
[8:09] χρηματοοικονομικής κατάστασης διεθνώς υπήρχαν περισσότερες από τις ελληνικές επιχειρήσεις που επέλεγαν λόγω των τρεχουσών κοστολογικών διαφορών να δανιστούνε σε ξένο νόμισμα και ήτανε και περισσότερη γενικότερα η έκθεση του ελληνικού της ελληνικής οικονομίας. Αυτό σήμερα στο πλαίσιο και μιας εσοστρεφούς
[8:32] εξέλιξης, καλώς στο δανεοδότησης μέσα από τους μηχανισμούς της ευρωζώνης που τους ανέπτυξε αυτούς τους μηχανισμούς η ευρωζώνη όταν διαπίστωσε το λάθος της ασκούμενης μνημονιακής πολιτικής αρχικά προς την Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει, ε σήμερα λοιπόν ίσως είναι καλύτερα, αλλά με δεδομένο την ίδια στιγμή ότι η θέση της ίδιας της ευρωζώνης στην διεθνή
[8:57] πραγματικότητα είναι πολύ πιο επισφαλής από ότι τότε. >> Ναι. >> Και η ισχύση του ευρώ ως νόμισμα προφανώς θα πρέπει να μας κάνει να ανησυχήσουμε. Και το λέω αυτό σήμερα γιατί πρέπει να τα δούμε αυτά σήμερα πριν φτάσουμε σε καταστάσεις που θα θυμίζουνε τις αρχές του 2000, το τέλος
[9:21] του 2009, αρχές του 2010. Εδώ να προσθέσω όμως το εξής. Ε έχουμε ακόμη ευκαιρίες μπροστά μας. Μία ευκαιρία που δεν την αξιοποιήσαμε όπως θα έπρεπε, μακράν δεν την αξιοποιήσαμε όπως θα πρεπε, ήταν η ευκαιρία της σύμπτωσης του προηγουμένου ΕΣΠΑ στην προηγούμενη περίοδο που [χαχανίζει] βαίνει προς ολοκλήρωση και
[9:44] του ταμείου ε >> ανάκαμψης >> που προέκυψε ανάκαμψης που προέκυψε μετά την πανδηνική κρίση. Ε έχουμε μία νέα ευκαιρία μπροστά μας. καταρχάς την αξιοποίηση της ουράς αυτών των δύο χρηματοδοτικών εργαλείων στα τελευταία χρόνια που φοβάμαι ότι ακριβώς επειδή θα βιαστούμε να τα απορροφήσουμε φαίνεται και από επιλογές συγκεκριμένες ότι οδηγούμαστε σε λύσεις που δεν συνάδουν και με έναν μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό
[10:09] σχεδιασμό αλλά τουλάχιστον έχουμε την επόμενη περίοδο του προϋπολογισμού του ευρωπαϊκού την επόμενη δετία που εκεί θα πρέπει να κάνουμε το μεγαλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην παραγωγή ανασύπη της χώρας χωρίς κερδίσουμε χρόνο και χώρο >> και χωρίς και χωρίς καλύτερη διανομή του εισοδήματος για να έχεις εύρο στη εσωτερική αγορά πέραν από την κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. >> Σας ευχαριστούμε πολύ για την ανάλυση
[10:34] κύριε Ζαρωτιάδη. Κα >> καλή συνέχεια.