Part 1 | Ο Αντώνης Κανάκης καλεσμένος στον Θανάση Λάλα | Portraits:Life Stories | Επεισόδιο 7
0 χρήσιμο
Το βίντεο φορτώνεται από το YouTube μόνο όταν πατήσετε αναπαραγωγή (προσωπικά δεδομένα) · Άνοιγμα στο YouTube
Θέμα ΜΜΕ & Τεχνολογία
Σε μια κατά βάση προσωπική συζήτηση για τα παιδικά του χρόνια και την πορεία του στο ραδιόφωνο, εξετάστηκαν έξι ελέγξιμοι ισχυρισμοί του Αντώνη Κανάκη και ένας του Θανάση Λάλα. Οι περισσότεροι επιβεβαιώνονται· το «Ράδιο Αρβύλα» όμως δεν κλείνει 20 χρόνια, αφού ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2008, και ο ξάδελφός του Νίκος Κομνηνός είναι συνιδρυτής και παραγωγός του Off Radio, όχι ιδιοκτήτης του.
4 Ισχύει 1 Ισχύει κυρίως 2 Ισχύει μερικώς
Μοντέλο: claude-opus-5-5
· Έλεγχος στις 2026-11-04 · Οι πηγές κάθε ισχυρισμού παρατίθενται παρακάτω.
Ερωτήσεις και απαντήσεις (12): τι ρωτήθηκε και αν απαντήθηκε.
Οι ισχυρισμοί
Κανένας ισχυρισμός σε αυτή την κατηγορία.
Απομαγνητοφώνηση
«Επίσης συναντηθήκαμε εδώ όταν κάναμε το βινίλιο ε τότε που είχες κυκλοφορήσει το βιβλίο για τον Γιώργο τον»
Ισχυρισμός
Ο Θανάσης Λάλας είχε κυκλοφορήσει βιβλίο για τον Γιώργο Νταλάρα και με αφορμή αυτό βρέθηκε στην εκπομπή «Βινύλιο» του Αντώνη Κανάκη.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Ο Θανάσης Λάλας βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Βινύλιο» του Αντώνη Κανάκη, την περίοδο που είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο του Το Ogdoo.gr (29/3/2019) αναφέρει ότι ο Λάλας ήταν καλεσμένος μαζί με τον Νταλάρα στο «Βινύλιο», που προβλήθηκε στις 2/4/2019, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου
- Ο Θανάσης Λάλας είχε κυκλοφορήσει βιβλίο για τον Γιώργο Νταλάρα «Γιώργος Νταλάρας… και το καλοκαίρι κρυώνω», εκδόσεις Αρμός, Δεκέμβριος 2018 (επίσημος ιστότοπος Νταλάρα)
- Στην ίδια εκπομπή ήρθε και ο Γιώργος Νταλάρας Ogdoo.gr: εμφάνιση του Νταλάρα unplugged στο «Βινύλιο»
Αναλυτική εξήγηση
Το βιβλίο του Θανάση Λάλα «Γιώργος Νταλάρας… και το καλοκαίρι κρυώνω» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός τον Δεκέμβριο του 2018 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 21/12/2018, σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του Νταλάρα. Στις 2 Απριλίου 2019 ο Νταλάρας εμφανίστηκε στο «Βινύλιο» του Αντώνη Κανάκη στον ΣΚΑΪ. Μαζί του ήταν καλεσμένος ο Λάλας, ως συγγραφέας του βιβλίου, όπως έγραψε το Ogdoo.gr. Όλα όσα είπε ο Κανάκης επιβεβαιώνονται.
Πηγές (2)
-
Ο Γιώργος Νταλάρας στο «Βινύλιο»
Ogdoo.gr
«Μαζί του και ο δημοσιογράφος Θανάσης Λάλας, συγγραφέας του βιβλίου «Γιώργος Νταλάρας … Και το καλοκαίρι κρυώνω».»
-
''Γιώργος Νταλάρας ... και το καλοκαίρι κρυώνω''
georgedalaras.com (επίσημος ιστότοπος Γιώργου Νταλάρα)
«Τον Δεκέμβριο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός το βιβλίο του Θανάση Λάλα»
Απομαγνητοφώνηση
«Το πρώτο τραγούδι που έπαιξα αν θυμάμαι καλά ήταν το Back on the Chain Gang Pretenders. Pretenders.»
Ισχυρισμός
Το «Back on the Chain Gang», που ο Κανάκης λέει ότι έπαιξε πρώτο στο πειρατικό του ραδιόφωνο γύρω στο 1982, είναι τραγούδι των Pretenders.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Το «Back on the Chain Gang» είναι τραγούδι των Pretenders Wikipedia και Ultimate Classic Rock: σινγκλ των Pretenders, γραμμένο από την Chrissie Hynde
- Το τραγούδι υπήρχε ήδη γύρω στο 1982, όταν ο Κανάκης λέει ότι το έπαιξε Κυκλοφόρησε ως σινγκλ στις 17 Σεπτεμβρίου 1982 (Ultimate Classic Rock, Wikipedia)
Αναλυτική εξήγηση
Το «Back on the Chain Gang» είναι πράγματι τραγούδι των Pretenders: το έγραψε η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Chrissie Hynde και κυκλοφόρησε σε σινγκλ από τη Sire Records στις 17 Σεπτεμβρίου 1982, με B-side το «My City Was Gone». Η χρονιά ταιριάζει με το «82 … κάπου εκεί» του Κανάκη, άρα μπορούσε να παίζεται σε πειρατικό σταθμό εκείνη την εποχή. Ότι ήταν το πρώτο τραγούδι που έπαιξε ο ίδιος είναι δική του προσωπική ανάμνηση και δεν ελέγχεται.
Πηγές (2)
-
Back on the Chain Gang
Wikipedia
«"Back on the Chain Gang" is a song by the Pretenders, released as a single by Sire Records in September 1982. It was written by American-British musician Chrissie Hynde ... reached No. 5 to become the band's biggest hit in the United States.»
-
How 'Back on the Chain Gang' Gave Purpose to Grieving Pretenders
Ultimate Classic Rock
«Released on Sept. 17, 1982, 'Back on the Chain Gang' was paired as a single with 'My City Was Gone.'»
Απομαγνητοφώνηση
«Ακόμα και το Ράδιο Αρβίλαa το οποίο κλείνει 20 χρόνια ε δεν έχει καμία σχέση το Ράδιο Αρβίλαa όταν ξεκίνησε με το τώρα.»
Ισχυρισμός
Η εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα» συμπληρώνει (το 2026) 20 χρόνια ζωής.
Έλεγχος
Τι δεν ισχύει
- Το «Ράδιο Αρβύλα» κλείνει 20 χρόνια (το 2026) Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια και το retroDB, η εκπομπή ξεκίνησε στον ΑΝΤ1 στις 14 Απριλίου 2008, οπότε το φθινόπωρο του 2026 μετρά περίπου 18,5 χρόνια.
Αναλυτική εξήγηση
Η πρώτη εκπομπή του «Ράδιο Αρβύλα» προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 στις 14 Απριλίου 2008, σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια και το retroDB· το oneman.gr γράφει ότι τότε η ομάδα μετέφερε τη ραδιοφωνική της εκπομπή στην τηλεόραση «με το όνομα Ράδιο Αρβύλα». Το φθινόπωρο του 2026 η εκπομπή μετρά περίπου 18,5 χρόνια, οπότε τα 20 χρόνια θα τα κλείσει τον Απρίλιο του 2028. Η εικόνα μιας εκπομπής που κρατά σχεδόν δύο δεκαετίες είναι σωστή, αλλά ο αριθμός είναι στρογγυλεμένος προς τα πάνω κατά ενάμιση χρόνο περίπου.
Πηγές (4)
-
Ράδιο Αρβύλα (εκπομπή) - Βικιπαίδεια
Βικιπαίδεια
«Η εκπομπή ξεκίνησε να προβάλλεται στις 14 Απριλίου 2008»
-
Ράδιο Αρβύλα (2008) - retroDB
retroDB
«Ημερομηνία προβολής πρώτης εκπομπής: 14 Απριλίου 2008»
-
Πριν από όλα ήταν το 'Comfuzio'
oneman.gr
«Ήταν Απρίλιος του 2008, όταν ο Κανάκης με τον Σερβετα αποφάσισαν να μεταφέρουν τη ραδιοφωνική τους εκπομπή στην τηλεόραση με το όνομα 'Ράδιο Αρβύλα'.»
-
Radio Arvyla
Wikipedia
«It first aired in April 2008.»
Απομαγνητοφώνηση
«ξεκίνησα με τον ξάδελφό μου τον Νίκο τον Κομηνινό ο οποίος έχει τώρα το Off Radio.»
Ισχυρισμός
Ο ξάδελφος του Αντώνη Κανάκη, Νίκος Κομνηνός, είναι σήμερα ιδιοκτήτης (ή επικεφαλής) του Off Radio της Θεσσαλονίκης.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Ο Κανάκης ξεκίνησε στο ραδιόφωνο μαζί με τον Νίκο Κομνηνό Δική του μαρτυρία του Κανάκη· το radiofono.gr γράφει ότι ο Κομνηνός ξεκίνησε πειρατικό ραδιόφωνο τη δεκαετία του '80 με φίλους στην πολυκατοικία της οικογένειάς του
- Ο Νίκος Κομνηνός είναι ξάδελφος του Αντώνη Κανάκη Δική του μαρτυρία του Κανάκη για την οικογένειά του
Τι δεν ισχύει
- Ο Νίκος Κομνηνός έχει σήμερα το Off Radio Σύμφωνα με τους όρους χρήσης του offradio.gr, ο σταθμός ανήκει στην ατομική επιχείρηση «Παπαδόπουλος Θουκυδίδης – Offradio Ραδιοφωνικές Υπηρεσίες»· ο Κομνηνός είναι ένας από τους συνιδρυτές του σταθμού και παραγωγός του.
Αναλυτική εξήγηση
Σύμφωνα με τους όρους χρήσης του ίδιου του offradio.gr, ο σταθμός ανήκει στην ατομική επιχείρηση «Παπαδόπουλος Θουκυδίδης – Offradio Ραδιοφωνικές Υπηρεσίες». Ο Νίκος Κομνηνός δεν είναι ιδιοκτήτης του Off Radio, αλλά ένας από τους παραγωγούς που ίδρυσαν τον σταθμό. Κατά το radiofono.gr, είναι «ένας από τους βασικούς ιδρυτές» και έχει διατελέσει διευθυντής προγράμματος, οπότε η σύνδεσή του με τον σταθμό είναι πραγματική, έστω κι αν δεν τον «έχει». Η συγγένεια και το κοινό τους ξεκίνημα στο ραδιόφωνο στηρίζονται στη μαρτυρία του ίδιου του Κανάκη.
Πηγές (5)
-
Terms & Conditions
Offradio.gr
«Η ατομική επιχείρηση με την επωνυμία «Παπαδόπουλος Θουκυδίδης – Offradio Ραδιοφωνικές Υπηρεσίες»»
-
OFF RADIO.GR (Παπαδόπουλος Θουκυδίδης Ε.)
vrisko.gr
«OFF RADIO.GR (Παπαδόπουλος Θουκυδίδης Ε.)»
-
Ο Νίκος Κομνηνός γιορτάζει 30 χρόνια στο ραδιόφωνο
radiofono.gr
«ο Νίκος Κομνηνός, ένας από τους βασικούς ιδρυτές του γιορτάζει τα 30 χρόνια του ... έχει βάλει την προσωπική του σφραγίδα ως δ/ντης προγράμματος σε τρία ραδιόφωνα»
-
Off radio τελικά η ομάδα Κομνηνού
radiofono.gr
«Στα decks του Off Radio βγαίνουν καθημερινά (κατά σειρά εμφάνισης) οι Ντέμη Παπαδοπούλου, Ελένη Τριφέρη, Νίκος Μαρκόπουλος, Μιρέλλα Κάππα, Νίκος Κομνηνός και Μέμμα Μπινοπούλου.»
-
Listen to Offradio Live!
Offradio.gr
«Nikos Komninos – Producer»
Απομαγνητοφώνηση
«Ε και αυτό γίνεται το 86 και προς τα τέλη του 87 αν θυμάμαι καλά έρχεται η ελεύθερη ραδιοφωνία και τότε έρχεται ο δήμος Θεσσαλονίκης»
Ισχυρισμός
Η ελεύθερη (ιδιωτική/δημοτική) ραδιοφωνία στην Ελλάδα ξεκίνησε προς τα τέλη του 1987 και τότε ο Δήμος Θεσσαλονίκης στελέχωσε τον δημοτικό ραδιοφωνικό του σταθμό με ανθρώπους από τα πειρατικά ραδιόφωνα.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Το 1987, με την έλευση της ελεύθερης ραδιοφωνίας, ο Δήμος Θεσσαλονίκης απέκτησε δημοτικό ραδιόφωνο Το FM100, το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, εξέπεμψε πρώτη φορά στις 3 Σεπτεμβρίου 1987 (Βικιπαίδεια, Φάρος του Θερμαϊκού)
- Ο Δήμος Θεσσαλονίκης στελέχωσε τον σταθμό του με ανθρώπους από τα πειρατικά ραδιόφωνα, μεταξύ αυτών και τον ίδιο Η προσωπική μαρτυρία του Κανάκη, που δούλεψε εκεί
Τι δεν ισχύει
- Η ελεύθερη ραδιοφωνία ήρθε προς τα τέλη του 1987 Ο Αθήνα 9.84 βγήκε στον αέρα τον Μάιο του 1987, ο ν. 1730/1987 (ΦΕΚ 145 Α΄/18.08.1987) επέτρεψε τους τοπικούς σταθμούς τον Αύγουστο και το FM100 εξέπεμψε στις 3 Σεπτεμβρίου 1987.
Αναλυτική εξήγηση
Το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, το σημερινό FM100, εξέπεμψε πρώτη φορά στις 3 Σεπτεμβρίου 1987, άρα η ουσία της αφήγησης του Κανάκη ισχύει. Η ελεύθερη ραδιοφωνία όμως ξεκίνησε νωρίτερα από τα «τέλη του 1987»: ο δημοτικός Αθήνα 9.84 βγήκε στον αέρα τον Μάιο του 1987 και ο ν. 1730/1987 (ΦΕΚ 145 Α΄, 18.08.1987) επέτρεψε για πρώτη φορά τοπικούς σταθμούς τον Αύγουστο. Ότι ο Δήμος πήρε ανθρώπους από τα πειρατικά ραδιόφωνα στηρίζεται μόνο στη μαρτυρία του ίδιου του Κανάκη, που δούλεψε στον σταθμό.
Πηγές (5)
-
TV 100 - Βικιπαίδεια
Βικιπαίδεια
«Ξεκίνησε να εκπέμπει στις 3 Σεπτεμβρίου 1987»
-
Φάρος του Θερμαϊκού: Αφιέρωμα στα 25 χρόνια των TV-100 και FM-100
Φάρος του Θερμαϊκού
«Τίθεται σε λειτουργία την 3η Σεπτεμβρίου 1987 το πρώτο ελεύθερο (μη κρατικό) ραδιόφωνο»
-
Αθήνα 9.84 - Βικιπαίδεια
Βικιπαίδεια
«Η πρώτη μετάδοση έγινε στις 31 Μαΐου 1987 από τους 98,4 FM»
-
Η συναρπαστική ιστορία της Ελεύθερης Ραδιοφωνίας των '80ς στην Ελλάδα
LiFO
«21/5/87: Ο «Αθήνα 98,4» στον αέρα»
-
Νόμος 1730/1987 - Βικιθήκη
Βικιθήκη (κείμενο ΦΕΚ 145 Α΄/18.08.1987)
«Ο Υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης μπορεί να εκχωρήσει άδειες ίδρυσης και λειτουργίας ραδιοφωνικών σταθμών τοπικής μόνο ισχύος σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης»
Απομαγνητοφώνηση
«είναι όπως λέει και ο Νιστογεύσκης στο Μέγαεροξεταστή βάζει το βασικό ερώτημα. Μας έδωσε την ελευθερία αλλά τελικά επιλέγουμε έναν άνθρωπο ο οποίος μπορεί περισσότερο να διαχειριστεί τους φόβους ή να να πώς το λένε να εγκαταστήσουμε τους φόβους μας.»
Ισχυρισμός
Στον «Μέγα Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι τίθεται το ερώτημα ότι οι άνθρωποι, αν και τους δόθηκε η ελευθερία, προτιμούν να την παραδώσουν σε κάποιον που θα διαχειριστεί τους φόβους τους.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Σύμφωνα με τον «Μέγα Ιεροεξεταστή», οι άνθρωποι τελικά προτιμούν να παραδώσουν την ελευθερία τους σε κάποιον που θα διαχειριστεί τους φόβους τους, παρά να την κρατήσουν «man has no greater anxiety in life than to find some one to whom he can make over that gift of freedom» (κείμενο, Project Gutenberg· Pemptousia)
- Στον «Μέγα Ιεροεξεταστή» τίθεται ότι στους ανθρώπους δόθηκε η ελευθερία Ο Ιεροεξεταστής κατηγορεί τον Χριστό ότι φόρτωσε στους ανθρώπους το βάρος της ελευθερίας (κείμενο, Project Gutenberg)
- Ο «Μέγας Ιεροεξεταστής» είναι έργο του Ντοστογιέφσκι Κεφάλαιο 5 του Βιβλίου Ε' των «Αδελφών Καραμάζοφ» (Project Gutenberg)
Αναλυτική εξήγηση
Στο κεφάλαιο «Ο Μέγας Ιεροεξεταστής» των «Αδελφών Καραμάζοφ» ο Ιεροεξεταστής λέει στον Χριστό ότι ο άνθρωπος δεν έχει μεγαλύτερη αγωνία από το να βρει κάποιον στον οποίο να παραδώσει «το δώρο της ελευθερίας» με το οποίο γεννιέται, και ότι οι άνθρωποι την απέθεσαν οικειοθελώς «στα πόδια μας». Το κείμενο μιλά για αγωνία και βάρος της ελευθερίας και όχι για «φόβους» με αυτή τη λέξη, αλλά η απόδοση του Λάλα αποτυπώνει πιστά το κεντρικό επιχείρημα, όπως το διαβάζουν και οι ελληνικοί σχολιασμοί (Pemptousia, slpress).
Πηγές (3)
-
The Grand Inquisitor (Project Gutenberg, from The Brothers Karamazov, Book V ch. 5, transl. Constance Garnett)
Project Gutenberg
«man has no greater anxiety in life than to find some one to whom he can make over that gift of freedom with which the unfortunate creature is born.»
-
Προσεγγίσεις στον "Μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή" του Φ. Ντοστογιέφσκι
Pemptousia
«ο άνθρωπος προτιμάει την ησυχία, ακόμη και τον θάνατο, παρά την ελεύθερη γνώση»
-
Γιατί είναι διαχρονικός ο "Μέγας Ιεροεξεταστής" του Ντοστογιέφσκι
slpress.gr
«Οι άνθρωποι παραδίδουν οικειοθελώς την ελευθερία για την οποία υποτίθεται ότι αγωνίζονται και αναζητούν σωτήρες.»
Απομαγνητοφώνηση
«Τι έχει συμβεί τα τελευταία 14 δισεκατομμύρια χρόνια για να μπορούμε εμείς οι δύο να υπάρχουμε.»
Ισχυρισμός
Το σύμπαν έχει ηλικία περίπου 14 δισεκατομμυρίων ετών.
Έλεγχος
Τι ισχύει
- Το σύμπαν υπάρχει εδώ και περίπου 14 δισεκατομμύρια χρόνια. Αποτελέσματα Planck (NASA): 13,8 δισ. έτη, που στρογγυλεύονται στα 14
Αναλυτική εξήγηση
Οι μετρήσεις της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου από τον δορυφόρο Planck δίνουν ηλικία για το σύμπαν περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τη NASA. Ο Κανάκης μίλησε σε στρογγυλά νούμερα σε μια χαλαρή κουβέντα, και τα 14 δισεκατομμύρια είναι η σωστή στρογγυλοποίηση των 13,8.
Πηγές (3)
-
Planck Mission Brings Universe Into Sharp Focus
NASA Jet Propulsion Laboratory
«The map results suggest the universe is expanding more slowly than scientists thought, and is 13.8 billion years old, 100 million years older than previous estimates.»
-
Age of the universe
Wikipedia
«the age of the universe is 13.8 billion years»
-
Πόσο χρονών είναι το Σύμπαν; - Τα τρία στοιχεία που αποκαλύπτουν την ηλικία του «κοσμικού ρολογιού»
ΤΑ ΝΕΑ
«Η ηλικία του Σύμπαντος, που εκτιμάται σε περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια»
Σχόλια (0)
Θέλετε να σχολιάσετε;
Η συζήτηση είναι διαθέσιμη στους εγγεγραμμένους χρήστες.
Σύνδεση Δημιουργία λογαριασμούΑπομαγνητοφώνηση (el)
[0:00] Είμαστε [μουσική] [μουσική] [μουσική] [μουσική] [μουσική] λοιπόν εδώ, όπως ξέρετε και όπως [0:26] βλέπετε, είμαστε εδώ που κάνουμε καλούμε ανθρώπ ανθρώπους portτρετ με το Θανάση Λάλα λέγεται η εκπομπή, λέγεται αυτό που παρακολουθείτε εσείς και ακούμε ιστορίες ζωής. Σήμερα λοιπόν ήρθαμε εδώ να κάνουμε ένα καινούργιο επεισόδιο, μια καινούργια ιστορία ζωής με έναν καλεσμένο, με έναν καλεσμένο υπέροχο, νομίζω θα σας μείνει άλλης μόνοι τους, ο οποίος όμως προσέξτε ποια είναι η διαφορά, δεν είναι εδώ. [0:50] Με ένα φανταστικό βηματάκι όμως εμείς θα πεταχτούμε να πάμε να τον βρούμε εκεί που βρίσκεται και αυτός. Έτσι λοιπόν θα φύγουμε, θα πάμε φανταστικά στη Θεσσαλονίκη και μετά παίρνοντας το αυτοκινητάκι μας θα καταλήξουμε εκεί που βρίσκεται, θα τον συναντήσουμε, θα ανοίξει την ψυχή του, θα ανοίξει το μυαλό του, θα δούμε πώς σκέφτεται, πώς αισθάνεται, θα τον απολαύσουμε και έτσι θα ξέρετε κάτι περισσότερο από αυτό που ξέρετε για [1:13] αυτόν. Μείνετε συντονισμένοι λοιπόν σε πολύ λίγο κοντά σας ο άνθρωπος που διαλέξαμε να πει τη δική του ιστορία εδώ σε σας. Κυρίες και κύριοι, βρισκόμαστε αυτομάτως, όπως είδατε εδώ στη Θεσσαλονίκη, στην πολύαγαπημένη μου Θεσσαλονίκη. Φύγαμε από το στούντιο στην Αθήνα. Τα πόρτρα της είναι εδώ πέρα. Είναι στη Θεσσαλονίκη λοιπόν. Γιατί Γιατί είναι η πρώτη εκπομπή που αντί να έρθει ο καλεσμένος σε εμάς, πάμε εμείς [1:34] στον καλεσμένο. Ο καλεσμένος μας μένει εδώ. Εδώ δουλεύει. Εδώ φτιάχνει αυτά τα οποία εσείς απολαμβάνετε από την τηλεόρασή σας. Θέλω να σας πω ότι η συνάντησή μας θα είναι με τον Αντώνη Κανάκη. Θα κάνουμε ένα μικρό βήμα έτσι και θα βρεθούμε μέσα στο στούντιό του εκεί που μας περιμένει για να μιλήσουμε, να κάνουμε ένα μεγάλο διάλογο, να δούμε πώς είναι η ζωή του, να δούμε ποιος είναι ο άνθρωπος ο οποίος μας κρατάει [1:56] συντροφιά, είναι ο άνθρωπος ο οποίος αν θέλετε να λέει πράγματα τα οποία θα θέλαμε όλοι να πούμε για αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Εσείς πρέπει να ξέρετε ότι αυτός, αυτή η διαδρομή από τη Θεσσαλονίκη είναι μία ευκαιρία να πατήσετε και να γίνετε συνδρομητές στο κανάλι μας. Θανάσislalar.gr gr και εμείς θα είμαστε πάντα κοντά σας στη ροφιά σας και με θέματα τα οποία απασχολούν αυτή την πόλη. [μουσική] [2:24] [μουσική] [μουσική] >> Χαίρομαι πάρα πολύ. Ε >> συγνώμη. Μιλούσα επάνω σου. [γέλια] >> Όχι χαίρομαι. Δεν πειράζει. Και πάνω μου να πεις. Νομίζω δεν θα χτυπήσει. >> Εγώ χαίρομαι. Επίσης συναντηθήκαμε εδώ όταν κάναμε το βινίλιο ε τότε που είχες κυκλοφορήσει το βιβλίο για τον Γιώργο τον >> για τον Γιώργο τον Ταλάρα. [2:48] >> Τι ωραία εκπομπή που είχαμε κάνει τότε. >> Ήταν πολύ ωραία γιατί ήταν και ο Γιώργος σιγά-σιγά μπήκε. Βέβαια είναι λιγάκι περίεργος αυτά όμως έδεσαν πάρα πολύ ωραί και είχαμε συντηθεί για πρώτη φορά και έτσι θυμάμαι πόσο από την πρώτη στιγμή σε συμπάθησα. Ξέρεις γιατί γιατί μου έβγαλες ότι είσαι ένας άνθρωπος που κρατάει ζωντανό το παιδί μέσα του και αυτό τελευταία αρχίζω και το διακρίνω ή δεν το διακρίνω στους ανθρώπους. [3:11] >> Ναι. >> Και όταν το διακρίνω, όταν δηλαδή βλέπω στο βλέμμα ή στις αντιδράσεις ή στην κίνηση τους ανθρώπους να έχουν το πώς είναι αυτό που κρατάει το παιδί μέσα του >> Α δεν ξέρω αν περιγράφεται. Είναι σαν παιδί. Είναι έχει μια έχει μια και οι κινήσεις και το βλέμμα. Εσύ πώς ήσουν σαν παιδί που δεν είσαι σαν μεγάλος >> Εγώ σαν παιδί ήμουνα Αν κάποιος μπορούσε [3:34] να πεθάνει από την ανεμελιά και την ευτυχία >> Ναι. >> Ε θα έπρεπε να μην είμαι εδώ τώρα. Ε ήμουνα πολύ χαρούμενο παιδί. >> Ναι. Πάρα πολύ. Η οικογένεια πώς ήταν είχες αδέρφια είχες >> Σκέφτομαι καταρχάς να σου πω σκέφτομαι σε αυτή την κουβέντα να πούμε και μερικά πράγματα γιατί ξέρεις οι περισσότεροι άνθρωποι σας βλέπουνε εντάξει και σε βλέπουνε σε αυτή την προσπάθεια που [3:57] κάνετε όλα αυτά τα χρόνια και πολύ λίγα πράγματα ξέρουν από πού ήρθαν αυτοί οι άνθρωποι τι κάνουνε είναι σαν να μην έχετε καταγωγή [γέλια] σαν να έχετε ξεβυτρώσει και να πρέπει να κάνετε όλα αυτά τα πράγματα χωρίς να να υπάρχει πατέρας και μάνα που μόλις γυρίζει σπίτι είναι στο σπίτι και κάζει παιδί [γέλια] >> [μουσική] >> Όχι. Ε, [4:22] έχουμε γονείς κανονικά. Δηλαδή [γέλια] >> γεννηθήκαμε. >> Γεννηθήκαμε κανονικά όλοι. Ε, και έχουμε όλοι πολύ ε πώς να το πω έτσι Όχι, μάλλον το παίρνω πίσω. Δεν είμαστε, δεν έχουμε όλοι ακριβώς την ίδια πορεία ε από μικρά παιδιά, ούτε τις ίδιες συνθήκες. Εσύ πάντως μεγάλωσες μέσα σε ένα καλό περιβάλλον. Ε >> ναι. Σε ένα πολύ ωραίο περιβάλλον. >> Ο μπαμπάς τι δουλειά έκανε >> Ο μπαμπάς Ο μπαμπάς εγώ πίστευα για μία [4:47] περίοδο ότι ήταν κατάσκοπος. Ε γιατί δεν ήταν ξεκάθαρο ακριβώς η δουλειά αλλά έκανε διάφορες δουλειές ο άνθρωπος. Ήταν ένας άνθρωπος που δούλευε όλη του τη ζωή. Τον θυμάμαι να κάνει δύο δουλειές για να τα βγάζει πέρα. Να ξυπνάει το πρωί. Δούλεψε πάρα πολύ αυτός ο άνθρωπος. Τα χτισε όλα μόνος του. Υπάλληλος ήτανε. Μεγαλ σε ποια γειτονιά >> ε Άγιο Δημήτριο στην Ναι. Ναι. Στο στην [5:10] εκκλησία του Αγίου Δημητρίου η οποία είναι μια για μένα είναι η ομορφότερη εκκλησία. >> Εκλσία της Ελλάδος. >> Ναι. Ε δεν ξέρω της Ελλάδος αλλά της Θεσσαλονίκης σίγουρα. >> Η οποία η εκκλησία αυτή ήταν η παιδική μου χαρά. Δηλαδή εκεί παίζαμε μπάλα ε κρυφτό κυνηγητό τα πάντα. Τζαμίκ >> κλωτσοσκούφη στις κατακόβες κρυφτό. [5:34] >> Τώρα παίζεις κρυφτό. στις κατακόμβου στον Άγιο Δημήτριο ή να κάνεις κατακόβες του >> Ναι ναι ναι [γέλια] ή να κάνεις τσουλίθρα ξέρεις τις σκάλες με τα αυτά πολύ πολύ όμορφη και οι πρώτοι έρωτες κρυφά φιλιά και τέτοια >> οι πρώτοι έρωτες στην Περέα >> Περέα >> Ναι καλοκαιρινή ήταν οι πρώτοι έρωτές μου και χειμερινή στο σχολείο >> στο σχολείο και τους θυμάμαι ακόμα είναι [5:57] φοβερό τώρα πες το πρώτο ερώ το όνομα >> όνομα μόνο θα πεις ένα όνομα μία Μαρία θα πεις και τελειωσ >> από παιδικό μου έρωτα Τον πρώτο. Προσέχει πεις [γέλια] κάνα δεύτερο. Τρίτο >> έφη. >> Έφη. Τέλεια. Έφη με το καλό. >> Έφη. Ναι. Τι να κάνει άρα και >> Τι να κάνει το σε πιάνει αυτό να σκέφτεσαι μερικές φορές ωραίο αυτοί οι άνθρωποι που γνωρίσαμε ρε παιδί μου πού είναι τι κάνουν. >> Όχι απλά με πιάνει. Θέλω να ξεκινήσω μία [6:22] καμπάνια στη ζωή μου να τους βρω. >> Ναι. >> Θέλω να βρω ακριβώς το ίδιο αίσθημα >> πολλούς ανθρώπους από το παρελθόν. Δε το ότι χανόμαστε τόσο ακραία με ανθρώπους το θεωρώ ήτα. ίσως να είναι μία άσκηση θανάτου αυτή, ξέρεις, να φεύγουν απώλειας σαν σαν να εξασκούμεθα στις απώλειες. >> Ναι. Δεν ξέρω. Ο Διονύρης ο Σαβόπουλος σε μιαα άλλη εκπομπή που είχαμε κάνει στο Βινίλιο είπε ότι καλύτερη άσκηση [6:46] θανάτου πρόβα για να συνηθίζουμε ήταν τα γραφή μας που ήταν απέναντι από τα νεκροταφεία. Εκείνο μπορώ να το αντιληφθώ ως άσκηση θανάτου γιατί αν πραγματικά ανοίγαμε το παράθυρο κάθε μέρα και βλέπαμε τα νεκροταφεία μπροστά μας. Αλλά αυτό δεν το αντιλαμβάνομαι. Έτσι. >> Εγώ ξέρεις περισσότε μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου. Να να έχω και μια ένα είδος ενοχής. Λέω τώρα ξαφνικά μου περνάει ένα πρόσωπο που που γνώσε και [7:09] που έχει φύγει απ τη ζωή μου. Συμφωνά και λες ρε παιδί μου πώς είναι δυνατόν να ζούμε ας πούμε >> ε είχα μια διαδρομή είχα έναν άνθρωπο με τον οποίο κάθε μέρα μιλούσα και ξαφνικά έπάψε αυτή η ζωή και ήρθε μια άλλη ζωή και τρελαίνεσαι. >> Έτσι καταρχήν είναι η δική μας η ζωή. Μερικές φορές σκέφτησαι τον εαυτό σου πριν κάποια χρόνια και νομίζεις ότι πραγματικά ή δεν το έχεις ζήσει είναι μια άλλη ταινία ή είναι μια ταινία που [7:31] έχεις δει, αλλά δυσκολεύεις να πιστέψεις ότι ήταν η δική σου ζωή αυτή. Και αυτό που είπες για τον θάνατο εμένα μου συμβαίνει αντίστροφα. Δεν είναι ότι εκπαιδεύομαι συναισθηματικά ή εσωτερικά στην απώλεια. Κάνω το αντίθετο τώρα τελευταία ειδικά. Ε άνθρωποι που χάνουμε αρνούμενα ε ζώσα να είναι εκεί που ήταν. Απλά δεν βλεπόμαστε. [7:54] >> Γι αυτό δεν πάω σε κηδίες. >> Ναι. Ναι. Δεν πας σε κι >> Μου λένε δεν πάω. >> Ξέρεις γιατί γιατί κρατάω στη μνήμη μου όχι αυτό που συνέβει. Αλλά όταν είχα μία πολύ αγαπημένη ξαδέλφη και ξαφνικά τη συνέβει κάτι πολύ τραγικό και τη χάσαμε. Ας πούμε. Ποτέ δεν έχω πιστέψει ότι η νίκη έχει φύγει απ τη ζωή. Νόμιζα ότι είναι σε ένα ταξίδι. Κάπου είναι έχει αναπτύξει τη ζωή της. Κάπου θα συναντηθούμε. Κάποια θα κάνουμε. [8:16] >> Πλέον έτσι αντιμετωπίζω το θάνατο όλων των φίλων μας γιατί έχουμε φτάσει και σε μία ηλικία που έχουν αρχίσει να φεύγουν. Δυστυχώς >> αρκετοί άνθρωποι από τη ζωή μας και αντίστροφα και >> αυτό ήθελα να προλάβουνε να με δείσει κι άλλη μια φορά [γέλια] και εμείς τώρα δηλαδή πρέπει να είναι η τελευταία φορά που συναντιόμαστε. Ε, πολύ ευχάριστη η κουβέντα μέχρι στιγμής. [γέλια] Ε, αλλά και λίγο πιο πριν που [8:37] είπαμε, ξέρω γω, που είπα ένα όνομα, η έφη μου είπες για το και το περάσαμε έτσι στα γρήγορα και αρχίσαμε αυτή τη συζήτηση κι όμως τώρα έχω αρχίσει να σκέφτομαι γιατί αυτόν τον άνθρωπο δεν τον έχω ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου. Τι κρίμα Τι κρίμα πόσο ενδιαφέρον θα είχε να να μπορέσουμε να συναντήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που χάθηκαν. Το φαντάζεσαι τώρα να σε βλέπει έφη Αν με βλέπει έφη και έχει καταλάβει και ποια [9:01] είναι, της στέλνω όλη μου την αγάπη. Τη ζητάω συγγνώμη που ήμουν τόσο πιτσιρικάς και δεν ήξερα τι να κάνω. [γέλια] Δεν είχα ιδέα πώς να συμπεριφερθώ. Ε >> άρα σε έμαθε η Έφη. >> Τι εννοείς με έμαθε >> Σε έμαθε διάφορα πράγματα. >> Κάτσεξ. [γέλια] Κάτσε Θανάση μην το παρακάνουμε. Δεν μου έμαθε τίποτα. Μακάρι να μου είχε μάθει κάτι έφη αλλά [9:24] δεν μου έμαθε τίποτα. Όχι. Οφείλεις κάτι σε αυτούς τους ανθρώπους από αυτό που μετά έγινες. Δηλαδή πιστεύεις ότι αν ήσουνα σε μέσα σε μια άλλη οικογένεια θα σουν ένας άλλος άνθρωπος ισχύει αυτό. Παίζει δηλαδή το ρόλο αυτό. >> Οφλούμε. Οφείλουμε τα πάντα στους γονείς μας. Ε και εντός εισαγωγικών οφείλουμε δηλαδή και ό,τι καλό μας έχει συμβεί και ό,τι κακό μας συμβαίνει. >> Ε είναι το Α και το Ω. Και εμείς τώρα [9:46] σαν γονείς είμαστε το Α και το Ω για το για τη ζωή των παιδιών μας αύριο τους οφείλω τα πάντα. Ναι. >> Άρα είναι η πρώτη βασική επιρροή. Ε, >> δεν είναι απλά επιρροή. Δεν νομίζω ότι μιλάμε για Η επιρροή είναι πολύ μικρή λέξη για να περιγράψει αυτό που κάνουν οι γονείς σε ένα παιδί. Δεν είναι απλά επιρροή. Είναι τα πάντα. Είναι τα θεμέλια του ψυχισμού μας και του υποσυνείδητού μας που τελικά καθορίζει [10:09] τα πάντα στην ενήλικη ζωή μας. >> Ναι. Είναι τα πάντα για μένα. >> Εσύ βρέθηκες ποτέ στην ανάγκη να πάρεις τη θέση του ενός ή του άλλου στους προσωπικούς τους τσακωμούς >> Όχι. Τους ακομούσα τους τσακωμούς τους. Ναι. >> Ε, τώρα παίρνω θέση πολλές φορές, δηλαδή κάνοντας, ανατρέχοντας τα πράγματα καταλαβαίνω καλύτερα, αλλά τότε απλά ήταν δύο άνθρωποι που μαλώναν μες στο σπίτι, γιατί μαλώνανε και οι [10:32] δικοί μου πεις, όπως και όλοι οι γονός του κόσμου. Ναι. >> Ε ή μάλλον να μην το λέμε αυτό, να μην λέμε όπως όλοι οι γονείς του κόσμου και το δικαιολογούμε. Καλό είναι γιατί τα πράγματα πάνε μπροστά. Να καταλάβουν όλοι οι γονείς ότι και εμείς να καταλάβουμε σαν γονείς ότι δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα αν πραγματικά αγαπάμε τα παιδιά μας. Δεν έχουμε το δικαίωμα. Δηλαδή έχουμε την υποχρέωση καταρχήν να [10:55] γίνουμε όσο δυνατόν καλύτεροι άνθρωποι γίνεται να διαχειριζόμαστε με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις προσωπικές μας σχέσεις και ειδικά τη σχέση με τον σύντροφό μας ή τη σύντροφό μας και δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεσπάμε να φωνάζουμε. Δεν είναι αυτά είναι βία. Είναι είναι άσχημα πράγματα. Πληγώνουν. >> Έκανες πράγματα τα οποία ε σε κυνηγούσαν από πίσω οι γονείς σου για να μην τα κάνεις δηλαδή. >> Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, [11:18] >> όχι. >> Μα εσύ κάνεις ραδιοφωνο σταθμό παγάζα μέσα [γέλια] στην τέτοια. Μη με τρελα τι σου λεγα μπράβο παιδί μου. Καλά ραδι. Εδώ έρχεται η γδώ έρχονται οι γονείς. Τα πράγματα που έκανα αν οι γονείς μου ήταν άλλοι άνθρωποι >> θα μπορούσαν να με κυνηγάνε συνέχεια. >> Αλλά εδώ είναι >> το δεχόντισ. >> Εδώ είναι το μεγαλείο ότι ξέρεις είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη σε μένα. και απόλυτη στήριξη στο τι έκανα. [11:43] >> Ε και όταν μερικές φορές αντιμετώπιζαν κάποια πράγματα, το θυμάμαι χαρακτηριστικά, δηλαδή θυμάμαι την μητέρα μου να έρχεται με χιούμορ τη μαμά μου και να μου λέει με χιούμορ να μπαίνει μέσα, ενώ εγώ κάνω πειρατικό ραδιόφωνο και μουσικές και τέτοια και να μου λέει, "Συγνώμη, δεν θέλω να σε ενοχλήσω, αλά επειδή με ρωτάνε οι φίλες μου, τι θα γίνεις ακριβώς όταν μεγαλώσεις, [γέλια] ξέρω γω, κάτι τέ [12:05] χιουμοριστική διάθεση." >> Ναι. Και της απαντούσα από τότε. Ήσταν καλός μαθητής. >> Ήμουνα καλός μαθητής χωρίς να διαβάζω πολύ. Μ >> ξέρεις υπάρχει αυτός ο τρόπος. >> Εσύ έμπαινες σε μια λογική το τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις δηλαδή ένα ποσοστικό όνειρο >> είμαι σίγουρος. Ήμουν σίγουρος. Ήξερα τι θα γίνω. >> Από πότε >> κοίταξε εμένα η ζωή μου από τα 11-12. >> Ε μέχρι τότε πίστευα ότι θα γίνω [12:28] αθλητής, επαγγελματίας αθλητής γιατί μου άρεσε και μου αρέσει πάρα πολύ ο αθλητισμός ακόμα και σήμερα. >> Ναι. Αλλά εκεί στα 11-12 είναι αυτό που λένε ότι μερικά πράγματα σε διαλέγουν και δεν τα διαλέγεις. Δεν μπορείς να φανταστεί Δεν μπορώ να το εξηγήσω ειλικρινά. Δεν μπορώ να το εξηγήσω άλλα έστρεψα τελείως προς την προς το ραδιόφωνο τη μουσική και την τα medί και την επικοινωνία γενικότερα. [12:51] >> Πώς σου ήρθε αυτό Πες μου δηλαδή πώς το διαπιστώνεις πώς >> Καταρχήν έγινα πρώτα ακροατής. >> Η Θεσσαλονίκη είχε ένα πολύ πλούσιο πειρατικό ραδιόφωνο. Το πρώτο πράγμα είναι να γίνω εγώ ακροατής του ραδιόφωνου. Έτσι και να ακούω φανατικά ραδιόφωνο. >> Και την ιστορία την έχω πει αρκετές φορές, αλλά θα την πω πολύ γρήγορα. Βρέθηκα στο σπίτι ενός φίλου συμμαθητή ο οποίος ασχολιόταν με τα ηλεκτρονικά [13:11] πράγματα έκανε και είχε ένα πομπό που δεν ήξερα ότι ήταν πομπός και όταν το είδα αυτό το μαραφέτη του είπα τι είναι αυτό και μου εξήγησε ότι αυτό είναι το μηχάνημα με το οποίο βγαίνουν οι πειρατές και ακούμε τα ραδιόφωνα στον αέρα. Μόλις μου το είπε αυτό τρελάθηκα. Δεν μπορείς να φανάσεις. Το άρπαξα κυριολεκτικά δηλαδή ούτε καν το ζήτησα. Το πήρα, μου έδωσε και μια κεραία και έφυγα σφεντόνα στο σπίτι, το έστησα [13:34] και έπαιξα το πρώτο τραγούδι που ακούστηκε. Και το τι συναισθήματα μου προκλήθηκαν μέσα μου όταν συντόνησα το συντόνιζα το ραδιόφωνό μου και βρήκα το τραγούδι που έπαιζα >> απ το κασετόφωνο. Δεν δεν αυτό το συναίσθημα δεν μπορώ να το περιγράψω πραγματικά. >> Τι μουσική έπαιζες τότε >> Το πρώτο τραγούδι που έπαιξα αν θυμάμαι καλά ήταν το Back on the Chain Gang Pretenders. Pretenders. [13:59] >> Pretenders. Ναι. Ναι. >> Μιλάμε τώρα εποχή >> 82. >> 82 >> κάπου εκεί. Ναι. >> Τέλεια. >> Ναι. Λίγο ημερομηνίες είναι λίγο συγκεκριμένες, αλλά η αγάπη αυτού του πράγματος είναι φοβερό. Όταν ό είναι είναι τύχη να βρεις κάτι που να σε Δηλαδή εγώ λατρεύω το καλοκαίρι. Εμένα πέταξε με ε με ένα με μια βερμούδα στην αμουδιάσ στον ήλιο και στη θά. Κάσε με εκεί. Ναι. Και άσεμε για πάντα εκεί. Το [14:23] λατρεύω. >> Το το πρώτο καλοκαίρι. Γιατί έχουμε ένα σπίτι στην Περέα. Το εξωχικό. Θυμάσαι το ότι οι οικογένειες είχαν και εξοχικά σπίτια. Ναι. Είχαμε στην Περέα. Λοιπόν, το πρώτο καλοκαίρι του πειδικού ραδιοφώνου δεν με είδε ο ήλιος. Ήμουν αχωμένος στο υπόγειο όλο το καλοκαίρι κάνοντας εκπομπές με έναν πολύ μικρό πομπό με εμβέλεια αστεία εμβέλεια. 100 m απ τη μία και 100 m απ την άλλη. [14:48] >> Τι ήταν αυτό που σε συγκινούσε Έχεις σκεφτεί ποτέ ξέρω. Δεν ξέρω. Όχι. Δε δεν έχω. >> Εξηγούνται οι συγκινήσεις δε >> Δεν εξηγούνται. Όχι αυτού του είδους όχι. Δεν νομίζω ότι εξηγούνται. Αν μπω στη διαδικασία να το αναλύσω ήταν η μαγεία, ο συνδυασμός της μουσικής και της επικοινωνίας. Γιατί ουσιαστικά αυτό είναι το ραδιόφωνο για μένα τουλάχιστον >> είναι ο συνδυασμός της μουσικής με την επικοινωνία. [15:09] >> Υπήρξε μια στιγμή στη ζωή σου που κινδύνευσες να χάσεις αυτό τον ενθουσιασμό >> Ναι τον έχω χάσει μεγάλο κομμάτι από αυτόν τον ενθουσιασμό. >> Ε ναι να είμαστε ειλικρινείς τώρα. Έχω χάσει μεγάλο κομμάτι γιατί όταν ο ερασιτέχνισμός τότε ήταν οι ερασιτέχνες. >> Ο ερασιτεχνισμός ο εραστής της τέχνης δηλαδή >> είναι μεγάλη υπόθεση [15:31] >> αυτή η ελευθερία να κάνεις αυτό που όποτε εσύ νιώθεις ότι θέλεις να το κάνεις. Όταν αυτό λοιπόν μπαίνει μέσα σε τόσο αυστηρά πλαίσια ε και πρέπει να γίνεται με τόσο επαγγελματικό τρόπο και εκτός από αυτό αρχίζουμε και εισπράτουμε σιγά-σιγά και μεγαλώνοντας γιατί αλλάζει ο τρόπος που και εμείς βλέπουμε τον κόσμο αλλάζει και [15:54] ο κόσμος συγχρόνος πλέον εδώ που είμαστε αρχίζεις και εισπράτεις όλη αυτή τη σαπύλα όλη αυτή την τοξικότητα και καλείς να τη διαχειριστείς και να υπάρχεις μέσα σε αυτό λίγο σε σκοτώνει αυτό σιγά-σιγά Αχ. >> Ε αν έχει αν είσαι δηλαδή αν αν ξέρεις καταλαβαίνεις τι εννοώ αν είσαι και λίγο ευαίσθητος απέναντι σε όλα αυτά τα πράγματα σε σκοτώνει αυτό σιγά-σιγά. >> Ναι. >> Και αυτό σκοτώνει και τον ενθουσιασμό. Ε [16:19] έρχεται πολλές φορές που κουνάω το κεφάλι μου και προσπ τον επαναφέρω. Αλλά για παράδειγμα αν μιλήσουμε αν και δεν θέλω να αλλάξω συζήτηση προτιμώ να λέει ότι θέλει όχι προτιμώ >> γ αυτό έχουμε κάνει και δικό μας κανάλι αλλά λέω ότι θέλω προτιμώ αυτά που λέμε γιατί είναι πιο ωραία. Αλλά τώρα αν μιλήσουμε για παράδειγμα για για τις εκπομπές που κάνουμε αυτή την περίοδο, βγάλε έξω το Βινίλιο που συνεχίζει να [16:40] είναι ρομαντικό και πανέμορφο που κάναμε και τις εκπομπές μαζί. Ναι. Ναι. Βγάλ το έξω αυτό και πάμε στο ράδιο Αρβίλα. Ακόμα και το Ράδιο Αρβίλαa το οποίο κλείνει 20 χρόνια ε δεν έχει καμία σχέση το Ράδιο Αρβίλαa όταν ξεκίνησε με το τώρα. >> Και αυτό είναι λογικό να μου πεις. Μιλάμε για 20 χρόνια γιατί μια εκπομπές που είναι και γενικότερα οτιδήποτε είναι αληθινό και βασίζεται στους ανθρώπους. Ε, με την εξέλιξη των ανθρώπων ανάλογα [17:04] εξελίσσονται και τα και είναι ζωντανοί οργανισμοί. Εντάξει. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι μόνο αυτή η αλλαγή. Σε άλλο κόσμο κάναμε την πρώτη μας εκπομπή του Ράδιο Ρεβίλα και σε άλλο κόσμο την κάνουμε ακροατές, τηλεθεατές. >> Όχι, σε άλλο κόσμο. Ο κόσμος, ο κόσμος γύρω μας. >> Άλλος κόσμος, άλλος κόσμος τώρα. Ε και δεν έχουν και μέσα σε αυτά τα 20 [17:28] χρόνια θεωρώ ότι οι αλλαγές που έχουνε γίνει δεν είναι οι αλλαγές που αναλογούν σε 20 χρόνια. >> Ε οι αλλαγές που έχουν γίνει είναι κοσμοιστοϊστορικές και οι συνέπειές τους κατά την άποψή μου τραγικές και αναλογούν σε 100 χρόνια. Ξέρω γω. >> Θα μιλήσουμε πολύ για αυτό. >> Ωραία. >> Εντάξει. Και αυτό που έχει μεγάλο ενδιαφέρον για να κλείσω το είναι με ενδιαφέρει όταν σιγά-σιγά εντάξει μπορεί [17:52] να σας παραξενεύσει η ερώτηση αλλά κάνω κάτι περίεργες ερωτήσεις που πέρα στο μυαλό όταν σιγά-σιγά αρχίζει να αποχωρεί το παιδί από τη ζωή μας έτσι από μέσα μας από αυτό από τη συμπεριφορά μας πού πάει αυτό το παιδί έχεις σκεφτεί δηλαδή το λυπάσαι κά >> ωραία ερώτηση είναι κά [μουσική] >> ε καταρχήν εγώ πιστεύω ότι το παιδί δεν [18:18] αποχωρεί ποτέ από τη ζωή μας είναι εκεί και καθορίζει τα πάντα στη ζωή μας >> μπορεί να είναι θλημένο, στεναχωρεμένο, κρυμμένο, αλλά είναι εκεί και είμαστε τυχεροί αν δεν είναι στεναχωρεμένο, θλημένο και κρυμμένο και συνεχίζει να έχει τα ινία. >> Ναι. Ε, οπότε ναι. Πού και πού ή αν είμαστε πολύ τυχεροί γενικότερα. [18:42] >> Ε, δεν νομίζω λοιπόν ότι αποχωρεί το παιδί. Είμαστε όσο και να χτυπιόμαστε μια ζωή παιδιά. >> Αρκεί να μην γίνει σκιά κάποτε και τελειώσει η ιστορία. >> Ναι. Ναι. Αλλά [ξερόβηχας] Αλλά έτσι ξεκίνησε η συζήτησή μας. Σου έλεγα πόσο πολύ μ αρέσουν οι άνθρωποι >> που διατηρούν αυτό, >> που κρατάν το παιδί ζωντανό. >> Τώρα να πούμε το άλλο. Ο ενήλικας έχει ενδιαφέρουσες [19:05] πλευρές. Δηλαδή το παιδί ως συνήθως το ε ξέρεις τον ντύνουμε πάρα πολύ ωραία. Τον Ελληνικα έχουμε κάνει μιαμασία να τον ντύσουμε έτσι ώστε όταν βγαίνει η βολτίτσα κάποιος να το γουστάρει. >> Κοίταξε ο ενήλικας νομίζω έχει ο άνθρωπος νομίζω έχει ενδιαφέρον στην αρχή και στο τέλος της ζωής του. [γέλια] Στη μέση τα πράγματα θεωρώ ότι είναι [19:28] λίγο ποια λέξη να χρησιμοποιήσω είναι είναι λίγο ψάχνεται γενικότερα ο άνθρωπος >> στην αρχή τα ξέρει όλα >> έμφυτα παιδιά τα ξέρουν όλα τα ξέρουν όλα δεν είναι μια κουβέντα κλεισέ αυτό δεν το συζητάμε δηλαδή είναι γελείο κατά την άποψή μου και σου το λέω τώρα που ε [19:52] είμαι 10 χρόνια πλέον ήμουν πατέρας. Είναι γελείο το ότι πιστεύουμε ότι εμείς μαθαίνουμε στα παιδιά πράγματα. Ε, τα πράγματα που μαθαίνουμε εμείς στα παιδιά είναι διαδικαστικά και τα πράγματα που μας μαθαίνουν τα παιδιά αν έχουμε τις κεραίες μας ανεκτές και είναι τα πιο σημαντικά. Οπότε στην αρχή τα ξέρουμε όλα με έναν έμφυτο τρόπο και στο τέλος αν είμαστε πάλι τυχεροί ξέρουμε αρκετά [20:17] με έναν άλλον τρόπο μέσα από τα βιώματα. >> Σαν αυτό που λέμε ξέρω έχει γίνει μια έρα είδος σοφίας. >> Ναι. Είναι μια ένα είδος σοφίας. Ακριβώς. Ναι. Αυτό είναι. >> Οπότε το εκεί οι ενήλικες νομίζω προς το τέλος έχουνε κυρίως ενδιαφέρον. >> Εσύ πιστεύεις ότι θα ήσουνα το ίδιο πατέρας αν τα παιδιά ήταν ας πούμε της φίλης σου και την είχες γνωρίσει και τα μεγάλωνες εσύ. >> Ε τύχεν έτσι ας πούμε. Εντάξει να μην [20:41] είναι δηλαδή κομμάτι του σπέρματός σου αλλά ήταν ένα με παιδιά τα οποία μεγαλώνουν μαζί σου. Θα ήτανε ίδια παιδιά. >> Ναι. Νομίζω ότι ε ίδια παιδιά. Τι εν ανώ θα ήμου >> αν εσύ θα ήσουν αντίστοιχο. >> Ναι. Ναι. Νομίζω πως ναι. Ναι. Νομίζω ότι η >> το μεγαλώνω παιδί δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με το ότι γεννή γεν >> Όχι απαραίτητα. Πιστεύω ότι μεγαλύτερη σημασία έχει ε η φροντίδα που του προσφέρεις, η αγάπη που του προσφέρεις, [21:05] η ασφάλεια, όλα αυτά. Μπορείς να είσαι γονιός δηλαδή και ο πατέρας μου ήταν υιοθετημένος. Μ >> α >> ναι. Κάνουμε αυτή τη συζήτηση και αυτό είναι νομίζω η σημαντικότερη απάντηση που πρέπει να σου δώσω. Ναι. >> Ο πατέρας μου ήταν ένα υιοθετημένο παιδί και ο πατέρας μου >> το έμαθε. >> Το έμαθε και μετά μου ήδωθε μια μέρα και μου μίλησε για αυτό το θέμα. Μου έδειξε και όλα τα χαρτιά της ιοφεσίας. [21:28] >> Συγγνώ. Ένα ένα ένα είναι ενδιαφέρον αυτό. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Δηλαδή ο μπαμπάς είναι ένας άνθρωπος ο οποίος παντρεύεται τη μαμά. >> Ο μπαμπάς είναι ένας άνθρωπος ο οποίος γεννιέται. Πάει στο ορφανοτροφείο. χρονών τον υιοθετούν. Ναι. >> Οι γονείς που τον υιοθετούν οι Έλληνες φεύγουν Αμερική. >> Αχά. και επιστρέφει η Αμερική 22 ετών αν δεν κάνω λάθος [21:52] >> με σκοπό να γνωρίσει την μητέρα μου και να γεννήσει εμένα και την αδελφή μου. >> Ναι. Λεπτό. Ένα λεπτό. Καταρχάς δεν είναι σό αυτό. >> Θα πρέπει να το τελειώσουμε. Δεν το χρειάζομαι αυτό. Εντάξει. Αυτό δεν το χρειάζομαι. >> Εντάξει. Κάτσε γιατί μου φαίνεται η συζήτηση πάει να έχει πολύ διαφο [γέλια] και έρχεται λοιπόν ο πατέρας μου μια μέρα και μου το ανακοινώνει. Ε μου δείχνει όλα τα χαλτιά της [22:15] υιοθεσίας. μου τα εξηγεί όλα. Ε και μαθαίνω το εξής για αυτό που συζητούσαμε πριν, για την ερώτηση που έκανες για τους γονείς. >> Ναι. Ναι. Ναι. >> Κάποια στιγμή οι γονείς του επικοινωνούν μαζί του και θέλουν να τον συναντήσουν. >> Πώς τον βρίσκουν τον Τον βρίσκουνε ξυ >> Ε και >> πάει πολύ ευγενικά ο πατέρας μου ε >> στη συνάντηση [22:40] >> στη συνάντηση σε μια πήγαν αυτοί στο δικό του μέρος. Δούλες ένα φροντισή αγκών γιατί ήταν και δίδασκε και αγγλικά. >> Ε τους χαιρέτησε αλλά τους είπε επίσης πολύ ευγενικά ότι δεν θέλω να έχω τίποτα καμία σχέση μαζί σας. Εμένα οι γονείς μου >> είναι αυτοί που με μεγάλωσαν. >> Εσύ σαν παππούδες είχες αυτούς που τη μεγάλωσαν. >> Ναι. Μόνο την γιαγιά. Δεν τον πρόλαβα τον Αντώνη [23:04] >> και μου έλεγε πά άκου να δεις επίσης κι αυτό. >> Ναι. Είναι ανατρχιαστικό. Με ποια είναι όλη μου τη ζωή. Ο μπαμπάς μου έλεγε, "Α ρε Αντώνη, δεν γνώρισες τον παππού σου τον Αντώνη. Και εγώ τώρα όλη μου τη ζωή λέω στα παιδιά μου, α ρε παιδιά, δεν γνωρίσατε τον παπαμππού το Γιάννη." >> Τι είναι η ζωή, τι παιχνίδι, >> Απίστευτα πράγματα. >> Απίστευτα πράγματα. Αυτή ήταν αυτό απ τη στιγμή που στο λέει ο πατέρας σου, πώς [23:27] νιώθεις τι λες μαζί σου τι σου λέει >> Κοίταξε εκείνη τη στιγμή καταρχήν δεν ήμουνα ήμουνα στην εφηβεία εκείνη τη στιγμή ένιωσα δύο πράγματα νομίζω καταρχήν η ερώτησή σου γίνεται η αιτία να προσπαθήσω να το αναλύσω γιατί δεν το έκανα ποτέ >> ε τώρα το κάνω πρώτη φορά και προσπαθώ να φέρω τη μνήμη εκείνη τη στιγμή γιατί είναι μια σημαντική στιγμή και την έχω [23:51] ως συναισθηματική μνήμη >> ένιωσα Πολύ μεγαλύτερη αγάπη που έτσι κι άλλο δεν ξέρω αν γίνεται αυτό γιατί τον λάτρευα τον μπαμπά μου. >> Πολύ μεγαλύτερη αγάπη για τον μπαμπά μου. >> Και για πρώτη φορά αυτό το σενάριο της υιοθεσίας σε ένα έφηβο παιδί μπήκε μέσα στο μυαλό μου ότι πλέον δεν είναι κάτι που ακούω υιοθετημένα παιδιά υιοθετημένα παιδιά αλλά είναι στην οικογένειά μου και ο μπαμπάς μου είναι ένα τέτοιο παιδί [24:16] και μ έκανε στην αρχή να νιώσω παράξενα. Όχι άσχημα παράξενα. παράξενα απλά λίγο να χρειάζομαι δηλαδή λίγο χρόνο για να το εμπεδώσω. Ε, αλλά τελικά το πρόσημο ήταν 100% θετικό. >> Το είπες και σε σένα και στην αδερφή σου. >> Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Αλλά σε μένα το είπε κατηδίαν. >> Δηλαδή μόνοι μας. Ε, >> απόγευμα ήτανε. [24:39] >> Αν ήταν απόγευμα. Ναι, ήταν απόγευμα. Ήταν απόγευμα. Ναι. Ήταν απόγευμα στο ξαφνικό. >> Ναι. Ναι. Και έτσι στο ξαφνικό. Δεν ήταν καμιά, δεν έφαγα καμία κεραμίδα. Δεν ήτανε δηλαδή, κατάλαβες Δεν το άκουσα πολύ ήρεμα. >> Ε και τελικά ήταν κάτι το οποίο οφείλω να ομολογήσω ότι μου άρεσε. Είναι κολόνες τα μυστικά μερικές φορές στη ζωή. Δηλαδή πρέπει να ανταγκρεμίζουμε. [25:03] Γκρεμίζουμε αν είναι κολόνες στα μυστικά ή πρέπει να ζει κάποιος και με τα μυστικά του ρε γαμότο. Το μόνο πράγμα που είναι σίγουρο είναι ότι χρειάζεται μεγάλη σοφία για να ξεχωρίσεις τα μυστικά που πρέπει να μείνουν μυστικά και τα μυστικά που δεν πρέπει να μένουν μυστικά. Τεράστια σοφία χρειάζεται για να το κάνεις αυτό το πράγμα. Αυτά που δεν πρέπει να >> και πιστεύω ότι υπάρχουν μυστικά που πρέπει να μείνουν μυστικά. [25:25] >> Πρέπει να μην μυστικά. Έχεις εσύ ένα. Έτσι δεν θέλω να το πεις. Έλα έχεις ένα να ομολογήσεις [γέλια] ότι έχω. Ε έχω ένα πολύ light μυστικό που δεν έχω κάτι που δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και [γέλια] >> Όχι δεν Τίποτα ιδιαίτερο πάντως. Ναι. Ναι. Τίποτα ιδιαίτερο. >> Ναι. Αλλά η πιστεύεις ότι αυτό το οποίο δεν γνωρίζουνε >> Δεν μ αρέσουν όμως τα μυστικά. Θεωρώ ότι [25:48] σεχιώνουν τα μυστικά. Δεν είναι ωραίο πράγμα. Είναι κουβαλάς βάρος με τα μυστικά. Ε και ο μόνος λόγος για μένα που ένα μυστικό πρέπει να παραμείνει μυστικό ή να υπάρχει από την αρχή είναι γιατί προστατεύει παράγει καλό τέλος πάντων με κάποιον τρόπο παράγει καλό. >> Μένει μυστικό για να είναι καλό. >> Ναι. Μένει μυστικό για το καλό κάποιου άλλου ανθρώπου [26:12] μιας συνθήκης. Πάντως πρέπει να υπάρχει για καλό. Ε και εδώ βέβαια μπορούμε να ανοίξουμε συζήτηση πολύ να το τραβήξουμε. Κατά πόσο μπορεί η απόκρυψη της αλήθειας να είναι καλή τελικά σε οποιαδήποτε μορφή >> και για ποιο λόγο να μη ζήσει κάποιος την εμπειρία >> αυτής της αποκάλψης έτσι γιατί δοκιμάζονται χαρακτήρες >> ποιος είσαι εσύ που του στερείς το δικαίωμα να έχει αυτή τη γνώση που μπορεί να βρίσκεται μέσα σε αυτό το [26:36] μυστικό >> είχες ελατώματα στη ζωή σου >> ε καλά πλάκα κάνεις >> με τα ελατώματα πήγες μπροστά σου ή με τα προθερήματά σου >> με τα πάντα πάμε ή μπροστά ή πίσω με τα πάντα πήγε >> πώς θα διαχειριζώσουν τα ελατώματά σου >> καταρχήν ένα νομίζω ότι οι άνθρωποι είμαστε πολλές φορές τόσο εγωκεντρικοί που ή δεν αντιλαμβανόμαστε τα ελατώματά μας και την ύπαρξή τους >> ή πολλές φορές τα υπερασπιζόμαστε [26:59] κιόλας. Ε, υπάρχει τέτοια ανοησία δηλαδή σε όλους μας μέσα. Έχουμε είμαστε πολύ ανόητοι οι άνθρωποι. Αυτό είναι αποδεδειγμένο έτσι ότι είμαστε πολύ ανόητοι και θεωρώ ότι εκαλώ λίγο πες γώσ το λέω. Σε θυμάσαι τη δήλωση που έκανε ο καρτερός για τον Ανδρουλάκη. Εντάξει. Έτσι το πε ο άνθρωπος μωρέ. >> [γέλια] >> ότι όλοι είμαστε και λίγο πράγμα. Εντάξει. [27:23] >> Ναι. Αλλά είμαστε φιλοσοφικά είμαστε πολύ ανόητοι. Ε και νομίζω ότι όλη μας η πορεία είναι μια προσπάθεια να αποδεσμευτούμε από αυτή την αυτήν την ανοησία και να καταλάβουμε ε δυο-τρία τουλάχιστον βασικά πράγματα >> τα οποία θα μας βγάλουν έξω από αυ από όλο αυτό που έλεγα πριν. Ναι. Ελατώματα. Πώς τα διαχειριζόμουνα. Ε, όταν αρχίζεις και τα αντιλαμβάνεσαι και καταλαβαίνεις [27:46] ότι κάνουν κακό και στον εαυτό σου καταρχήν και στους γύρους σου, >> μπαίνεις σε μια διαδικασία αν έχεις αυτό το ενδιαφέρον, πώς θα τα βελτιώσεις ή θα τα εξαλείψεις ανάλογα τι μπορείς να κάνεις. >> Τι γίνεται μετά που ξεκινάς ας πούμε ξεκινάς την τρέλα σου ας πούμε το ραδιόφωνο και αυτό καταλαβαίνεις ότι αυτό θα κάνεις. >> Ναι. >> Εντάξει. Αλλά τώρα ένα παιδί 12 χρονών που καταλαβαίνει ότι θα κάνει ραδιόφωνο [28:07] και θα ασχοληθεί και με τη μουσική, θέλω να σου πω, είναι κι αυτό λιγάκι παράξενο. Έτσι γιατί πας στο σχολείο πιέζουν όλοι να τελειώσεις το σχολείο να γίνει δεν με πίεζε κανένας να τελειώσω το σχολείο. Δεν με πίεξε Δεν με πίεσε κανένας να περάσω κάπου στις πανελλήνιες. Δεν με πίεσε κανένας να πάω στο πανεπιστήμιο. Δεν με πίεσε κανένας για τίποτα. >> Έχει σχέση Sorry τώρα αυτό. Το ο υιοθετημένος πατέρας σου έχει σχέση με [28:29] αυτό τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόταν σε ένα παιδί >> Πιθανώς. Πιθανώς να έχει σχέση με αυτό. Έχει σχέση με το πώς οι γονείς του συμπεριφερόταν σε αυτόν. έχει σχέση με το γεγονός ότι μεγάλωσε στην Αμερική και υπήρχαν κάποιες άλλες αντιλήψεις τότε στην Αμερική πιο απελευθερωμένες. >> Ε έχει σχέση ο πατέρας μου με τη μουσική πάρα πολύ γιατί τα ακούσματα της Jζ της Ro [28:54] ήρθαν από αυτόν πάρα πολύ στο σπίτι. >> Ναι. Ναι. Εμείς δηλαδή όταν ακούγαμε πηγαίναμε εκδρομές με το αμάξι και ακούγαμε Simon και Garfάel. Ε, το πιο mainstream ήταν Bary White, τέτοια πράγματα. Miles Davis, >> λαϊκά ελληνικά. Όχι, ε, >> όχι. Η μαμά μου ήταν στα λαϊκά ελληνικά. >> Ε, όταν το πρωί ξυπνούσα και έμπαινε η ηλεκτρική σκούπα και όλες οι πόρτες του [29:18] σπιτιού ήταν ανοιχτές για να αεριστεί το χειμώνα, ε, σηκωνόσου με το κρεβάτι και φορούσες το πιο χοντρό μπουφάν που είχες για να επιβιώσεις [ξερόβηχας] μέσα στο σπίτι. Όλα αυτά γινόταν υπό την υπόκριση του ποια θυσία ποια θυσία έχει κάνει αυτή για σένα. >> [γέλια] >> Αυτό ήταν το το ξύπνημά μου μέσα στο σπίτι. >> Τέλειο είναι. >> Οπότε τέλειο είναι γιατί είναι δύο κόσμ. Ναι. Ναι. [29:42] >> Ένα παιδί που μεγάλωνε μετά και μετά. Αλλά και της μαμάς μου της άραζαν πολύ. Ειδικά η M Town, η Soul Μουσική, τα Gospels. >> Ήταν ερωτευμένη πολύ. >> Ε, δεν νομίζω. >> Ναι. Δεν νομίζω να ήταν και πολύ ερωτευμένη. [γέλια] Δεν νομίζω [ξεφυσάει] ότι βλέπαν πεταλουδίτσες όταν κοιτούσαν ο ένας τον άλλον. Έχουν φύγει άνθρωποι. Έχουν μαμά μου. [30:04] >> Όχι ακόμα ζει και θα μας όλους θα μας θάψει η μαμά μου. Βιβλίο για τη μαμά. >> Ε όχι. Νομίζω ότι θα είναι λίγο [γέλια] ήταν η πρώτη φορά που μου συνέβει. Θα σου κάνει παράπονο. >> Θα μου κάνει. Υπάρχει σοβαρή περίπτωση να με στοιχιώσει η μαμά μου και να να την ακούω να μου λέει γιατί δεν έγραψες βιβλίο για μένα και >> τον μπαπά σου ετήρωση. Έγραψα βιβλίο. Για τον μπαμπά μου. Δεν [30:28] έγραψα βιβλίο. Την έχω πει αυτή την ιστορία. Πραγματικά και με όλη μου την ειλικρίνεια >> ήταν τόσο μεγάλο. >> Γράγραψε έτσι για τον μπαμπά μου. >> Ναι. Ήταν τόσο μεγάλο το σοκ >> που βίωσα όταν συνέβει αυτό >> που πραγματικά ε και αυτό τελείωσε αυθόρμητα. Πήγαινα τα βράδια και έγραφα ό,τι μου συνέβαινε για να το βγάλω από [30:52] μέσα μου. Δεν δεν μπορούσα διαφορετικά. Όταν τελείωσε αυτό και τελείωσε και με τότε είπα, το κοίταξα και είπα αυτό θέλω να το μοιραστώ γιατί εγώ δεν είχα ποτέ καμία φιλοδοξία ή στόχο να γράψω κάποιο βιβλίο. >> Ε δεν ήταν μέσα στα σχέδιά μου ποτέ. >> Εμ και τότε ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ. Πραγματικά ήθελα να το Και [31:17] έτσι έτσι έγινε. Οπότε δεν ήταν κάτι συνειδητό. Δηλαδή >> συνεχίζει λοιπόν αυτή η ιστορία με το ραδιόφωνο και πότε το ξανασυναντάς Το κάνεις βέβαια είναι μες στη ζωή >> δεν σταμάτησα σχεδόν ποτέ >> πότε μπαίνεις ας πούμε με την έννοια ότι αυτό θα είναι ρε παιδί μου υπάρχει μια στιγμή που παίρνεις απόφαση >> σου είπα απ την πρώτη στιγμή απ την πρώτη στιγμή είναι είναι ακούγεται λίγο ακραίο αλλά 11-12 χρονών είχα αποφασίσει [31:39] >> αλά προφανώς γίνεται κάποιο γεγονός ας πούμε και λες >> ε καταρχήν ήταν παράνομο τότε το ραδιόφωνο το γεγονός που έγινε είναι το 87 >> όταν ξεκίνησε η ελεύθερη ραδιοφωνία Και ξαφνικά αυτό το πράγμα μέχρι τότε τα μοναδικά έσοδα που είχαμε, γιατί δεν είχαμε έσοδα, είχαμε μόνο έξοδα, ήταν από το να γράφουμε καμιά κασέτα για κανέναν άνθρωπο ή ναι και να δίνει ένα [32:01] μικρό αντίτιμο. Τότε ό,τι είχες σαν παιδί, Χαρτζηλίκη, τα πάντα, όλα τα δίναμε και χρηματοδοτούσαμε τη λειτουργία των περατικού ραδιοφώνου. >> Πίστευες ότι θα ζήσεις από αυτό >> Δεν με ενδιέφερε. Δε >> ποτέ δεν το σκεφτώσα. >> Δεν με ενδιέφερε. Δεν σκέφτηκα ποτέ. >> Ήταν τόσο μεγάλη τρέλα. Δεν σκέφτηκα ποτέ πρακτικά. Δεν σκέφτηκα ποτέ πρακτικά. Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία [32:24] να σκεφτώ τι θα κάνω, πώς θα ζήσω. Ακολουθούσα την εντολή [γέλια] >> και δίνεις την εντύπωση ότι είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος το σκέφτεσαι λιγάκ. >> Στη συνέχεια Ναι. Είμαι ένας άνθρωπος τώρα που θα τα σκέ τότε όμως όχι. >> Ε οπότε το 87 έγινε η ελεύθερη ραδιοφωνία και τότε ήταν η πρώτη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε ότι μπορούμε να δουλέψουμε. Πρώτη ομάδα που κάνετε ποια είναι >> ομάδα [32:49] >> Γιατί είσαι και γιατί είσαι και της παρέας. >> Ναι. Κοίταξε εγώ ήμουν πάντα ξεκίνησα με τον ξάδελφό μου τον Νίκο τον Κομηνινό ο οποίος έχει τώρα το Off Radio. Ναι. >> Μεγάλος λάτρης της μουσικής και ο Νίκος. >> Ε, ήμασταν πάντα οι δυο μας. Το 86 κάναμε μια μεγαλύτερη παρέα τις 16 ώρες Θεσσαλονίκη. >> Ναι. έναν οργανωμένο πειρατικό ραδιοφωνικό [33:12] σταθμό πολύ επαγγελματικό για τα δεδομένα που εξέπεμπε 16 ώρες την ημέρα. Ε και αυτό γίνεται το 86 και προς τα τέλη του 87 αν θυμάμαι καλά έρχεται η ελεύθερη ραδιοφωνία και τότε έρχεται ο δήμος Θεσσαλονίκης >> και απευθύνεται σε μας τους πειρατές για να γίνει ένα >> να στελεχώσει να να στελεχώσει το ραδιόφωνο [33:37] >> και έτσι πηγαίνω στο δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης και για πρώτη φορά στη ζωή μου βρίσκομαι σε ένα επαγγελματικό στούντιο και πληρώνομαι για αυτό που κάνω το οποίο μου ήταν αδιανόητο αδιανόητο όμωςα αδιανόητο. Θέλω το λέω ακόμα και τώρα. Δηλαδή για να καταλάβεις θυμάμαι σε μία συνάντηση συζητούσαν για τα ρεπό και εκ των ιστέρων εκ των ιστέρων κατάλαβα γιατί δεν ήταν όλοι οι [34:00] πειρατές. Ήταν και κάποιοι που προήλθαν και για κομματικούς λόγους ακόμα και τότε. Όλα αυτά δεν τα καταλάβαινα τότε. Ο ρομαντισμός μου ήτανε δεν μπορούσα να καταλάβω όλα αυτά τα πράγματα που γινόταν. >> Ε και συζητούσαν για τα ρεπό και εκ των ιστέρων κατάλαβα πόσο με αγριοκοκίταξαν. Και πόσο με παρεξήγησαν όταν άνοιξα το στόμα μου και είπα τι ρε πω ρε παιδιά >> μου κάνετε πλάκα εμένα αυτό είναι η ζωή [34:25] μου εμείς μάλλον πληρώνουμε εδώ και ετά χρόνια για να κάνουμε 5 ώρες εκπομπή την ημέρα και συζητάτε για ρεπό >> ετα αίσθημα περίεργο εκείνη την εποχή και εγώ με το λάμπι >> όταν περάσαμε την κρίση ας πούμε τη μεγάλη κρίση και μας ρωτούσε κανείς καταρχάς δεν είχαμε ποτέ δεν είχαμε ποτέ εγώ Δεν θυμάμαι το τον εαυτό μου να έχουμε κάνει καλοκαίρι. Δεν έχω θυμάμαι [34:49] να έχουμε κάνει σαββατοκύριακα. Εντάξει ποτέ. Όλοι λέγανε ρε παιδί μου ένα σαββατοκύρια εμάς ήταν σαν να ακούγαμε κάτι παράξενο. >> Δηλαδή από τι να διακόψουμε απ την αγάπη μας να διακόψουμε να διακόψουμε. >> Γι αυτό λένε ότι αν κάνεις αυτό που αγαπάς δεν δουλεύεις ούτε μία μέρα στη [ξερόβηχας] ζωή σου. >> Αυτό είναι. Δεν δουλεύεις ούτε μία μέρα στη ζωή σου. >> Ναι. Αν κάνεις αυτό που αγαπάς >> το πρώτο θα έλεγε κανένας η πρώτη [35:11] >> και συγγνώμη μου επιτρέπεις πάει ελεύθερα. Μπορείς και με χασικής. [γέλια] Δεν θα το φτάσουμε μέχρι εκεί. Ε, εκτός αν σ αρέσει. Δεν ξέρω αν είναι όχι. Δεν ήρθε έτσι. Αυτό που αυτό [γέλια] που θα έλεγα είναι ότι γ αυτό το αν κάνεις αυτό που αγαπάς δεν θα δουλέψεις ούτε μια ζωή, μία μέρα στη ζωή σου. Ε, μου ήρθε να κάνω το σχόλιο πόσο λείπει αυτό από το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ναι. [35:35] >> Πόσο λείπει δηλαδή και σαν σύστημα και σαν κουλτούρα η λογική του να σμπρώχνεις τα παιδιά σε αυτό που αγαπάνε. >> Ναι. Οι συνέπειες που θα είχε μία τέτοια επιτυχημένη διαδικασία στην κοινωνία μας πιστεύω ότι θα ήτανε δε δεν μπορούμε καν να τις περιγράψουμε με λόγια το πόσο ευεργετικές συνέπειες >> γιατί δεν γίνεται αυτό πες μου γιατί [35:59] αυτό είναι λίγο αυτονόητο δηλαδή έχω κάνει όλες αυτές τις συνεντεύξεις εντάξει δεν μ αρέσει να λέω αριθμούς ε και όλοι οι άνθρωποι αυτοί οι σπουδαίοι εξαιρετικοί άνθρωποι τους συναντάσκεται σου μιλάνε όλοι ότι η ευτυχία της ζωής τους ήτανε το τι βρ βρήκανε στη ζωή τους αυτό που θέλαν να κάνουν και κάναν αυτό που κάναν με ό,τι κόπο, με ό,τι δυσκολία. Σήμερα γιατί οι άνθρωποι το αποφεύγουν αυτό Γιατί στο εκλεκ [36:23] Ναι, δεν το αποφεύγουν. Δεν τους δίνεται η δυνατότητα. Γιατί όλα είναι λάθος Θανάση, όλα είναι λάθος. Ό,τι έχει να κάνει με το σύστημα των ανθρώπων, το οποίο δεν είναι κάτι ουρανοκατεβατο που ήρθαν να εξογίνει και μας το φορέσαν, εμείς το δημιουργήσαμε. Είναι όλα λάθος. Και ο λόγος που είναι όλα λάθος, τώρα πάμε, είναι απόψεις αυτά. Πάμε ίσως λίγο πιο βαθιά, αλλά αυτή είναι η είμαι η άποψή μου είναι ότι αυτό που έχει [36:48] επικρατήσει στις ανθρώπινες κοινωνίες και στο ανθρώπινο είδος γενικότερα και στην ύπαρξη του ανθρώπου είναι ο φόβος του. Δεν έχει Δεν έχουν επικρατήσει τα καλά πράγματα, αλλά αυτός ο υποσυνείδητος υπαρξιακός φόβος που βρίσκεται εκεί πέρα μέσα, αυτός ο φόβος έχει καθορίσει όλη μας την ύπαρξη και ό,τι έχουμε δημιουργήσει έχει δημιουργηθεί με βάση αυτό το φόβο. Ε, κατασ [37:12] >> και αυτοί που θέλουν να σε ελέγξουνε παραπλασιάζουν αυτό το φόβο. >> Καλά, αυτό μετά είναι πιο συνειδητό που λες εσύ. Ναι. Είναι έτσι ακριβώς. Ο φόβος είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία για να ελέγξεις τα πάντα. Εννοείται. Αλλά αυτό είναι το συνειδητό. Εγώ μιλάω γιατί είμαστε ελατωματικοί. Θεωρώ η κατασκευή δηλαδή ο κατασκευαστής ε μας έβγαλε λίγο ελατωματικούς. ε, μας έδωσε όλη αυτή την ευφιαία, όλη αυτή την υψηλή [37:37] αντίληψη να μπορείς να μην βρίσκεσαι μόνο να υπάρχεις μόνο για να επιβιώνεις >> όλη αυτή τη διάθεση ελευθερίας, >> όλα αυτά, αλλά όχι τα εργαλεία για να τα διαχειριστούμε αυτά τα πράγματα. Ε, για να δηλαδή το ότι γνωρίζεις ότι θα πεθάνεις για παράδειγμα >> Ναι. >> Δεν είναι απλή υπόθεση. Είναι πολύ [γέλια] δύσκολη υπόθεση. Θα πρεπε να υπάρχει η εφαρμογή μέσα στο λογισμικό μας που να [38:00] μπορούμε να διαχειριστούμε >> αυτό >> αυτήν την αντίληψη. >> Αλλά δεν υπάρχει. >> Ε ο >> είναι όπως λέει και ο Νιστογεύσκης στο Μέγαεροξεταστή βάζει το βασικό ερώτημα. Μας έδωσε την ελευθερία αλλά τελικά επιλέγουμε έναν άνθρωπο ο οποίος μπορεί περισσότερο να διαχειριστεί τους φόβους ή να να πώς το λένε να εγκαταστήσουμε τους φόβους μας. Να του δώσουμε στα χέρια [38:25] τους φόβους μας και να τους χειριστεί αυτούς από το να έχουμε την ελευθερία να κσμεο. Εννοείται. [μουσική] >> Δεν υπάρχει καλό και κακό κατά την άποψή μου. >> Υπάρχει φόβος και αγάπη. >> Ε αυτά είναι τα δύο πράγματα που αυτά που συγκρούονται. Τα άκρα αυτά είναι. [38:48] Και όταν όλα καθορίζονται από τον φόβο, δηλαδή για να μπορέσεις να διαχειριστείς, να καλμάρεις τον φόβο σου και όλες οι αποφάσεις παίρνονται με βάση αυτό, χτίζεται ένα πράγμα το οποίο ουσιαστικά είναι αυτοκαταστροφικό. Αυτό βιώνουμε. Μία μία κοινωνία που χτίσαμε, η οποία μας επιτίθεται. Ο τρόπος ζωής που ο άνθρωπος έχει εφαρμόσει είναι απάνθρωπος. [39:12] Ο ίδιος ο άνθρωπος έχει καθιερώσει έναν απάνθρωπο τρόπο ζωής για τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό εάν σκεφτεί κανένας ότι όλα αυτά τα χρόνια, όλες αυτούς τους αιώνες συνεχίζει αυτό να είναι παρόν, ποιος ο λόγος να μην να συνεχίζουμε να υπάρχουμε >> Προσωπικά δεν βρίσκω κανένα λόγο να συνεχίσουμε να υπάρχουμε παρά μόνο [γέλια] αν θέλεις την άποψή μου γιατί μέχρι μέχρι στιγμής τουλάχιστον η ύπαρξή [39:37] μας είναι κυρίως επιβαρυντική για το για τον πλανήτη μας που είναι και αυτός ένας ζωντανός οργανισμός και γενικότερα ζούμε παρασιτικά μέχρι στιγμής >> ε αν δεν αλλάξει κάτι που βλέπω πολλές αλλαγές να γίνονται, αλλά είναι όλες προς το χειρότερο. Ναι. >> Αυτό που βλέπουμε μέχρι στιγμής. Επίσης, αν είτε συνεχίσουμε είτε δεν συνεχίσουμε να ζούμε, συγγνώμη, αλλά δεν δίνει δεκάρα ο κόσμος και το σήμαν για το αν [40:01] εμείς υπάρχουμε ή όχι. >> Γενικότερα πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε μια τρομακτικά εγοκεντρική ματιά στα πράγματα, θεωρώντας ότι είμαστε κάτι ιδιαίτερο, μοναδικό, ότι όλα έχουν να κάνουν μες, αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Δεν είναι καθόλου έτσι. Και αυτή η ματιά, η συμπαντική ματιά, θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ χρήσιμη γιατί προκαλεί μια ουσιαστική ταπεινότητα στον τρόπο [40:25] που βλέπεις ε τη ζωή σου. Ε, δηλαδή αν ένας άνθρωπος συνειδητοποιήσει πόσο ασήμαντος είναι και συγχρόνως όμως συνειδητοποιήσει πόσο τυχερός είναι που αυτό συνεπάγεται μια σημαντικότητα. Γιατί να καθήσεις να σκεφτείς τι έχει γίνει για να καθόμαστε εγώ και εσύ εδώ και να μιλάμε αυτή τη στιγμή. Τι έχει συμβεί τα τελευταία 14 δισεκατομμύρια [40:49] χρόνια για να μπορούμε εμείς οι δύο να υπάρχουμε. Αν καθίσεις να το σκεφτείς πώς συνωμότησαν για να χρησιμοποιήσω αυτή την κλησέ πλεονέκφραση το σύμπαν για να υπάρχουμε εμείς. Πρέπει να η ευγνωμοσύνη σου πρέπει να χτυπήσει κόκκινο >> και να αντιληφθείς ότι έχεις είσαι συγχρόνος ασήμαντος, αλλά παράλληλα με έναν παράξενο τρόπο είσαι και πολύ τυχερός που αυτό συνεπάγεται μια [41:12] σημαντικότητα. Έτσι δηλαδή ένα >> ε >> είναι κατάλληλη στιγμή να σου πω εσύ για ποιο λόγο ζεις >> Ναι. [γέλια] Τώρα ζω για τα παιδιά μου. >> Ναι. >> Ναι. Κυρίως αυτή την περίοδο στη ζωή μου. >> Κουραστήκατε περιμένετε. Μη βιάζεστε. Μην αλλάζετε. Εδώ είμαστε. Πάρτε μία ανασούλα ακόμα από μας, για σας και επαναρχόμεθα. [41:37] [μουσική] เฮ
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.