Θ. Ασκητής: «Οι νέοι άνθρωποι έχουν τα πάντα από πολύ νωρίς χωρίς να αγωνιστούν για να τα κερδίσουν»

Θάνος Ασκητής · OPEN · 2026-09-25 · Άνοιγμα στο YouTube

Το βίντεο φορτώνεται από το YouTube μόνο όταν πατήσετε αναπαραγωγή (προσωπικά δεδομένα) · Άνοιγμα στο YouTube

Θέμα Κοινωνία Επιστήμη & Υγεία

Οι ισχυρισμοί είναι κυρίως αβάσιμοι

Εξετάστηκαν έξι ισχυρισμοί του ψυχιάτρου Θάνου Ασκητή για τους νέους, τη βία και την οικογένεια. Η απόλυτη διατύπωση ότι ένα παιδί από δυστυχισμένο σπίτι «δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια» ή θα γίνει κακοποιητής διαψεύδεται από τη διεθνή έρευνα, ενώ η περιγραφή του για τον «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά» που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ είναι ακριβής. Για τον ισχυρισμό ότι εκπαιδευτικοί δεν πήγαν στα σχολεία από φόβο για τη διαχείριση της τάξης δεν βρέθηκαν στοιχεία.

1 Ισχύει 2 Ισχύει μερικώς 1 Παραπλανητικό 1 Δεν ισχύει 1 Δεν επαληθεύεται

Μοντέλο: claude-opus-5-5 · Έλεγχος στις 2026-09-26 · Οι πηγές κάθε ισχυρισμού παρατίθενται παρακάτω.

Οι ισχυρισμοί

Ισχύει μερικώς 1:54 Το λέει: Θάνος Ασκητής #1
Απομαγνητοφώνηση
«Ξέρετε ότι το κινητό όση ώρα κάθεσαι διαγείρεται τον εγκέφαλο και σου δημιουργεί επιθετικότητα, υπερένταση. και έχεις μικρότερη ανεκτικότητα.»

Ισχυρισμός

Η παρατεταμένη χρήση του κινητού τηλεφώνου διεγείρει τον εγκέφαλο και προκαλεί επιθετικότητα, υπερένταση και μειωμένη ανεκτικότητα.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Ο περισσότερος χρόνος στο κινητό και στις οθόνες συνδέεται με περισσότερη επιθετικότητα και προβλήματα συμπεριφοράς. Σύμφωνα με μετα-ανάλυση στο JAMA Psychiatry (2022)

Τι δεν ισχύει

  • Το κινητό προκαλεί επιθετικότητα και υπερένταση σε όποιον κάθεται σε αυτό. Κατά τις μετα-αναλύσεις σε JAMA Psychiatry και Psychological Bulletin, η σύνδεση είναι μικρή (r=0,11), αφορά κυρίως παιδιά και πηγαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Αναλυτική εξήγηση

Μετα-ανάλυση 87 μελετών με 159.000 παιδιά (JAMA Psychiatry, 2022) βρήκε ότι ο περισσότερος χρόνος σε οθόνες συνδέεται με περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς, αλλά ο συσχετισμός είναι μικρός (r=0,11 για τα εξωτερικευμένα προβλήματα, 0,17 για την επιθετικότητα). Μετα-ανάλυση 117 διαχρονικών μελετών (Psychological Bulletin, 2025) βρήκε ότι η σχέση πηγαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις: οι οθόνες επιδεινώνουν τα προβλήματα, αλλά και τα παιδιά με προβλήματα καταφεύγουν περισσότερο στις οθόνες. Η σύνδεση λοιπόν υπάρχει. Είναι όμως μικρή, αφορά κυρίως παιδιά και δεν στηρίζει την απόλυτη διατύπωση ότι το κινητό «δημιουργεί» επιθετικότητα σε όποιον το χρησιμοποιεί.

Πηγές (2)
Δεν επαληθεύεται 3:29 Το λέει: Θάνος Ασκητής #2
Απομαγνητοφώνηση
«Πολλοί δάσκαλοι δυσκολεύτηκαν να πά στα σχολεία. Όχι λόγω οικονομικής απαίτησης, λόγω φόβου διαχείρισης της τάξης.»

Ισχυρισμός

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς 2026-27 πολλοί εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα δίστασαν να αναλάβουν υπηρεσία στα σχολεία, όχι για οικονομικούς λόγους αλλά από φόβο ότι δεν θα μπορούν να διαχειριστούν την τάξη.

Έλεγχος

Δεν βρέθηκαν επίσημα στοιχεία ή δημοσιεύματα για εκπαιδευτικούς που απέφυγαν να αναλάβουν υπηρεσία στα σχολεία από φόβο για τη διαχείριση της τάξης. Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε 29.948 προσλήψεις αναπληρωτών με ανάληψη υπηρεσίας στις 7-8 Σεπτεμβρίου 2026, και κατά τη Ναυτεμπορική οι λίγες θέσεις που έμειναν κενές οφείλονταν στο ότι «δεν υπήρχαν διαθέσιμοι υποψήφιοι». Η μόνη καταγραφή αρνήσεων που εντοπίστηκε είναι παλαιότερη, του σωματείου αναπληρωτών ΠΑΣΑΝ και όχι επίσημη, για τη Γ΄ φάση του Νοεμβρίου 2025 (1.586 αρνήσεις), και τις αποδίδει κυρίως στους χαμηλούς μισθούς, τα υψηλά ενοίκια και την εξουθένωση, δηλαδή στους οικονομικούς λόγους που ο ομιλητής αποκλείει. Καμία από αυτές τις πηγές δεν μετρά τον φόβο των εκπαιδευτικών για την τάξη, οπότε η δήλωση ούτε επιβεβαιώνεται ούτε διαψεύδεται.

Πηγές (2)
Παραπλανητικό 4:18 Το λέει: Θάνος Ασκητής #3
Απομαγνητοφώνηση
«Η εφηβεία είναι γεννημένη με τη βία. Η ηλικιακή περίοδος με τους ορμόνες σε ανάπτυξη δημιουργεί παρόρμηση, επιθετικότητα και ανάγκη συμμαχίας σε μία ομάδα.»

Ισχυρισμός

Η εφηβεία συνδέεται εγγενώς με τη βία, επειδή οι ορμονικές αλλαγές της περιόδου προκαλούν παρορμητικότητα, επιθετικότητα και ανάγκη ένταξης σε ομάδα.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Στην εφηβεία αυξάνονται η παρορμητικότητα και η ανάγκη να ανήκει κανείς σε μια ομάδα. Σύμφωνα με το ACAMH

Τι δεν ισχύει

  • Η εφηβεία είναι από τη φύση της συνδεδεμένη με τη βία. Στη μελέτη HBSC του ΠΟΥ Ευρώπης μόνο 1 στους 10 εφήβους είχε εμπλακεί σε σωματικό καβγά, και ο ΠΟΥ αποδίδει τη βία των νέων κυρίως σε κοινωνικούς παράγοντες.
  • Οι ορμόνες της εφηβείας προκαλούν επιθετικότητα. Η συστηματική ανασκόπηση 27 μελετών των Duke κ.ά. (Journal of Adolescent Health, 2014) δεν βρήκε επαρκή στοιχεία ότι η τεστοστερόνη της ήβης προκαλεί επιθετικότητα.
Αναλυτική εξήγηση

Στην εφηβεία αυξάνονται η ευαισθησία στην ανταμοιβή, η ανάληψη ρίσκου και η επιρροή των συνομηλίκων, και οι ορμόνες της ήβης παίζουν κάποιο ρόλο (ACAMH). Όμως η συστηματική ανασκόπηση 27 μελετών των Duke κ.ά. (Journal of Adolescent Health, 2014) δεν βρήκε επαρκή στοιχεία ότι η τεστοστερόνη της ήβης προκαλεί επιθετικότητα, και η βία αφορά μειοψηφία εφήβων. Στη μελέτη HBSC του ΠΟΥ Ευρώπης για 44 χώρες, 1 στους 10 εφήβους είχε εμπλακεί σε σωματικό καβγά (14% των αγοριών, 6% των κοριτσιών). Ο ΠΟΥ αποδίδει τη βία των νέων κυρίως σε κοινωνικούς παράγοντες, όπως η ανισότητα, η ελλιπής γονική επίβλεψη και το αλκοόλ, όχι στην ίδια την εφηβεία.

Πηγές (4)
Ισχύει μερικώς 8:34 Το λέει: Θάνος Ασκητής #4
Απομαγνητοφώνηση
«Υπάρχει πολλή χρήση ουσιών. Το αλκοόλ και τοξικές ουσίες μπαίνω βγαίνουμε στα σπίτια μας δυστυχώς και στα σχολιά μας σε μεγάλο βαθμό.»

Ισχυρισμός

Η χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών από μαθητές στην Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό διαδεδομένη, και μέσα στα σχολεία.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Η χρήση αλκοόλ από τους μαθητές στην Ελλάδα είναι διαδεδομένη. Σύμφωνα με την έρευνα ESPAD 2024

Τι δεν ισχύει

  • Η χρήση ναρκωτικών ουσιών από τους μαθητές στην Ελλάδα είναι διαδεδομένη σε μεγάλο βαθμό. Κατά την έρευνα ESPAD 2024, το 13% των 16χρονων έχει κάνει χρήση παράνομης ουσίας έστω μία φορά στη ζωή του, ποσοστό κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αναλυτική εξήγηση

Για το αλκοόλ ο ισχυρισμός στέκει: στην πανελλήνια έρευνα ESPAD 2024 (ΕΠΙΨΥ/ΕΚΤΕΠΝ, 6.810 μαθητές 16 ετών) το 59% ήπιε αλκοόλ τις τελευταίες 30 ημέρες και το 37% ήπιε πέντε ή περισσότερα ποτά σε μία περίσταση, από 31,5% το 2019. Για τις παράνομες ουσίες η εικόνα διαφέρει: το 13% έχει κάνει χρήση έστω μία φορά στη ζωή του (11% κάνναβη, κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο), αυξημένο από 9,4% το 2019 αλλά μακριά από «μεγάλο βαθμό». Η ESPAD δεν μετρά χρήση μέσα στα σχολεία, οπότε αυτό το σκέλος δεν τεκμηριώνεται.

Πηγές (3)
Ισχύει 11:07 Το λέει: Θάνος Ασκητής #5
Απομαγνητοφώνηση
«Αν και σήμερα βλέπετε ο Μητσοτάκης είπε κουμπαράς και είναι πάρα πολύ ωραίο το μήνυμα. Κομπράς. Τι σημαίνει να ξαναγυρίσουμε στην αποταμίευση. Να δώσουμε μήνυμα σε ένα παιδί και σε έναν πατέρα να του βάζει 10€ το μήνα και να βάζει και το κράτος αλλα 10€»

Ισχυρισμός

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε (Σεπτέμβριος 2026) ένα πρόγραμμα αποταμίευσης για παιδιά («κουμπαράς»), στο οποίο για κάθε 10 ευρώ τον μήνα που καταθέτει ο γονιός το κράτος καταθέτει άλλα 10 ευρώ, και τα χρήματα δεν μπορούν να αναληφθούν πριν το παιδί γίνει 18 ετών.

Έλεγχος

Τι ισχύει

  • Στον «κουμπαρά» το κράτος καταθέτει όσα καταθέτει ο γονιός, π.χ. 10 ευρώ για κάθε 10 ευρώ τον μήνα. Σύμφωνα με Το Βήμα και το Πρώτο Θέμα
  • Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε μέτρο αποταμίευσης για τα παιδιά με το όνομα «κουμπαράς». Σύμφωνα με Το Βήμα, τη LiFO και το Capital.gr
Αναλυτική εξήγηση

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 τον «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά»: λογαριασμό όπου το κράτος καταθέτει όσα καταθέτει ο γονιός, έως 1.200 ευρώ τον χρόνο, με το κεφάλαιο κλειδωμένο μέχρι το παιδί να γίνει 18 ετών (Το Βήμα, LiFO, Capital.gr). Το «10 ευρώ ο γονιός, 10 το κράτος» είναι σωστό παράδειγμα της αναλογίας 1 προς 1, αν και το ανώτατο όριο αντιστοιχεί σε 100 ευρώ τον μήνα. Ο λογαριασμός ανοίγει μόνο στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και το μέτρο ξεκινά το 2027.

Πηγές (4)
Δεν ισχύει 11:27 Το λέει: Θάνος Ασκητής #6
Απομαγνητοφώνηση
«Πρέπει να καταλάβουμε ότι σήμερα ένα παιδί που μεγαλώνει σε ένα δυστυχισμένο κλίμα και ένα κακό περιβάλλον δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια. Ή θα γίνει κακοποιητής όπως είναι ο πατέρας και δέχεται το ξύλο η μάνα και δεν μιλάει ή θα γίνει αρνητής της πραγματικότητας και θα κλειστεί στο διαδίκτυο.»

Ισχυρισμός

Ένα παιδί που μεγαλώνει σε δυστυχισμένο ή κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον δεν θα δημιουργήσει ποτέ δική του οικογένεια· είτε θα γίνει και το ίδιο κακοποιητής είτε θα αποσυρθεί στο διαδίκτυο.

Έλεγχος

Τι δεν ισχύει

  • Ένα παιδί που μεγαλώνει σε κακοποιητικό ή δυστυχισμένο περιβάλλον δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια. Η έρευνα για τη διαγενεακή μετάδοση της κακοποίησης μελετά ακριβώς γονείς που μεγάλωσαν σε κακοποιητικό περιβάλλον και έκαναν δική τους οικογένεια.
  • Ένα παιδί που μεγαλώνει σε κακοποιητικό περιβάλλον θα γίνει κακοποιητής όπως ο πατέρας του. Περίπου το 70% των γονιών που κακοποιήθηκαν ως παιδιά δεν κακοποιούν τα δικά τους παιδιά (Kaufman και Zigler), και ο αυξημένος κίνδυνος δεν προδικάζει το αποτέλεσμα (Assink κ.ά., 2018).
Αναλυτική εξήγηση

Άνθρωποι που μεγάλωσαν σε κακοποιητικό περιβάλλον κάνουν δική τους οικογένεια, και οι περισσότεροι δεν κακοποιούν τα δικά τους παιδιά: περίπου 70% κατά τους Kaufman και Zigler. Η μετα-ανάλυση των Assink κ.ά. (Child Abuse & Neglect, 2018, 84 μελέτες) βρίσκει ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία αυξάνει τον κίνδυνο, με περίπου τριπλάσιες πιθανότητες κακοποίησης στις οικογένειες αυτών των γονιών, αλλά δεν προδικάζει το αποτέλεσμα. Αυτή η βιβλιογραφία εξετάζει ακριβώς γονείς που μεγάλωσαν σε κακοποιητικό περιβάλλον, άρα το «δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια» δεν στέκει. Για την υποτιθέμενη αναπόφευκτη «απόσυρση στο διαδίκτυο» δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο.

Πηγές (3)

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Απομαγνητοφώνηση (el, αυτόματη)
[0:00] Έχουμε κοντά μας έναν εκληκτό και πολύ αγαπημένο σε μας, έτσι, τον κύριο Θάνο Ασκητή. Καλώς ήρθατε κύριε Ασκητή. >> Καλώς σας βρίσκω και καλό φθηνοπορο σε όλους μας. Είπατε πριν >> σε μια κοινωνία που πρέπει να ηρεμήσει, >> να βρει τον εαυτό της, να ακουμπήσει τα παιδιά της ως γονείς και να συνεχίσει το δρομολόγιο προς το χειμώνα που είναι ένα ωραίο κομμάτι βέβαια με ακρίβεια
[0:22] ενεργειακή, με φόβο των πολέμων και πρέπει να σας πω ότι αυτά είναι πολύ πιο σημαντικά ζητήματα για την υπαρξιακή μας επιβίωση και για το πώς κοινούμαστε σε μια κοινωνία που πρέπει να αναπτύξει κι άλλες δυνάμεις λειτουργικότητας, σύνδεσης και πραγμάτωσης της Θεσ Τι λέγατε για το φθνόπωροι εκτός αέρα ότι το καλοκαίρι και ότι το καλοκαίρι μ το καλοκαίρι είναι κουραστική περιόδος
[0:45] γιατί σε υπερένταση πολύ ήλιος κόπωση βέβαια έχει χαρές έχει εντάσεις σε σχέσεις αλλά έχει κόπωση στη βιοματική μας λειτουργικότητα το φθνόπωρο είναι ήρεμο γυρίζουμε σπίτι μας γυρίζουμε στα παιδιά μας και στη σχέση με τους ανθρώπους και τους φίλους μας στην προσωπική μας σχέση η οποία έπανα προσγιορίζεται ξέρετε το καλοκαίρι οι εντάσεις των φαντασιώσεων δημιουργούν την αστάθεια της φυγής. Το
[1:10] φθηνόπωρο ξαναφέρνει τους ανθρώπους την ανάγκη να επικοινωνήσουν, να ξαναδουν πο είναι και πολλά ζευγάρια συνειδητοποιούν την ανάγκη να μιλήσουν. Και ξέρετε ότι το μεγάλο κομμάτι της ζωής είναι να μιλάς, να μιλάς και να ακούς. Και αυτό πιστεύω ότι είναι το σημερινό ζητούμενο σε μία κοινωνία που μπαίνει όλο και πιο πολύ στο δίκτυο, στο AI, στις πιέσεις των τοξικών φαινομένων και σε συμπεριφορές που κάνουν τους ανθρώπους
[1:31] να νιώθουν ότι όλο και πιο πολύ χάνονται μες στην προσωπική τους ζωή και φοβούνται να εκφραστούν. Κλεισμένοι στο interντ, στην άρνηση και στην λειτουργικότητα του εγωπαθητικού μοντέλου. Το εγώ >> καλύπτου χρόνο τους. Κυρία Σκετή. Υπάρχει το κινητό που συνήθως εισβάλλει στην καθημερινότητα ακόμα και των ζευγαριών. Πολλοί φίλοι γνωστοί λένε ότι πριν κοιμηθώ θέλω να είμαι στο κινητό
[1:54] μου να δω να σκ να σκρολάρω. Μια συνήθεια έχει γίνει. >> Ναι. Αλλά μια συνήθεια που με απομονώνει από τον εαυτό μου. >> Έτσι >> με κάνει να διαβάζω λιγότερο, να μιλάω πολύ λιγότερο. Να αισθάνομαι ότι είμαι πιο νευρικός. Ξέρετε ότι το κινητό όση ώρα κάθεσαι διαγείρεται τον εγκέφαλο και σου δημιουργεί επιθετικότητα, υπερένταση. και έχεις μικρότερη ανεκτικότητα. Να σας πω ότι στην
[2:19] ψυχιατρική και στην ψυχολογία το πιο σπουδαίο κομμάτι σήμερα είναι η ανθεκτικότητα. Αυτό που το λέμε και θεραπευτικά. Πόσο αντέχεις τα προβλήματα, την καθημερινότητα, τη συμπίεση, τη διαχείριση, τη διαπραγμάτευση σε μια βία που τη βλέπουμε όλο και πιο πολύ και βία στους νέους ανθρώπους και κυρίως απέχθει προς το φόβο της άρνησης. Δηλαδή δεν θέλουμε να είμαστε αρνητικοί. Δεν θέλουμε να δημιουργούμε το φόβο μέσα
[2:43] μας. Θέλουμε να επικοινωνούμε. Το κινητό μας κλειδώνει, μας χάνει από τη σκέψη της επικοινωνίας και μας κάνει παθητικούς δέκτες σκουπιδιών. Πρώτο σκουπίδι στο οποίο έχω πέσει και εγώ θύμα είναι τα fake news, η παραπληροφόρηση. και ενόψη αυτού του γεγονότος που βιώνουμε όλη αυτή την περίοδο, σκεφτεί ότι οι άνθρωποι πηγαίνουν στο διαδίκτυο να αγοράσουν φάρμακα, να δουν προτάσεις θεραπευτικές,
[3:08] να συνειδητοποιήσουν τελικά ότι γίνονται και αυτοί μοντέλα ενός τρόπου ζωής που υπάρχει ένα μενού το οποίο σου λέει πώς πρέπει να σκεφτείς, πώς πρέπει να μιλήσεις, πώς πρέπει να απαντήσεις. Νομίζω λοιπόν ότι σήμερα πρέπει να γίνουμε πιο θετικοί, να αναπτύξουμε πιο πολύ κοινωνικά δρώμενα, να ξαναδούμε μέντορες και το λέω αυτό για πολλούς δασκάλους και παιδιά και γονείς ότι σήμερα δυστυχώς τα παιδιά μας δεν
[3:29] εκπέμπουμε τον Μέντορα, τον άνθρωπο που δίνει οδηγίες με θετική εικόνα, τον άνθρωπο ο οποίος ταυτίζει τη ζωή του με το παιδί του, το δάσκαλο που είναι σήμερα σε πολύ δύσκολη θέση. Δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τάξη. Δεν ξέρω να το είδατε. Πολλοί δάσκαλοι δυσκολεύτηκαν να πά στα σχολεία. Όχι λόγω οικονομικής απαίτησης, λόγω φόβου διαχείρισης της τάξης. >> Μα κύριε Σκετή, εδώ αυτό που λέτε ξέρετε τι ακουμπάει από την επικαιρότητα είδης
[3:54] που μας ήρθε από το Ρέθυμνο που βγήκαν οι εκπαιδευτικοί και ανακοίνωσαν οι Ελμμές της περιοχής για περιστατικά πολύ ακραία, για συγκεκριμένο μαθητή που φόρεσε μπλούζα της Χρυσής Αυγής, όπως τουλάχιστον σύμφωνα με την καταγγελία και στη συνέχεια επιτέθηκε, απείλησε σε πρώτο χρόνο, αλλά και επιτέθηκε με μπουκάλι με αποτέλεσμα να έχουμε και έναν τραυματισμό. Αυτή η βία ακουμπάει και μιλάμε για φαινόμενα των καιρών
[4:18] >> και ξέρετε ότι η βία δίνει δύναμη όταν δεν έχουμε άλλα μηνύματα να προσδώσουμε στα παιδιά μας. Η εφηβεία είναι γεννημένη με τη βία. Η ηλικιακή περίοδος με τους ορμόνες σε ανάπτυξη δημιουργεί παρόρμηση, επιθετικότητα και ανάγκη συμμαχίας σε μία ομάδα. Ο έφος θέλει να ανήκει κάπου. Όσο μειώνεται το κίνητρο της επικοινωνίας μες στην ομάδα του σχολείου, όσο οι δάσκολοι απαξιώνονται,
[4:42] όσο το σπίτι φοβάται. Και θα σας πω πραγματικά ως γιατρός ότι σήμερα οι γονείς φοβούνται τα παιδιά τους μες στην εφηβεία. Γιατί πια το σπίτι δυστυχώς δεν το κυβερνάει ο γονιός. Και αν δεν ξαναγυρίσουμε στο ποιος είμαι εγώ και ποια είσαι εσύ πατέρας μητέρα και δεν καταλάβουμε το παιδί μας πόσο σημαντικό είναι να μάθει από μας να υπάρχει και να ζει και να μπαίνει σε όρια για να αναπτύξει τη δυναμική της έκφρασής του.
[5:06] Στην εφηβεία αυτό όλο χάνεται και η βία, η παρόρμηση, η μίμηση, η πρόκληση είναι μπροστά και στο διαδίκτυο αλλά και στα αρχά μηνύματα που εκπέμπουμε σε μία εφηβία που ζητάει πιο πολύ το ονειρικό, το ερωτικό, το πραγματικό και το αντιδραστικό. Άλλωστε η αντίδραση προκαλεί και τη δράση. Άρα δεν θέλουμε παιδιά κοιμισμένα, ούτε ευνοχισμένα, αλλά ούτε από την άλλη παιδιά τα οποία έχουνε χάσει το νόημα, δεν πιστεύουν στο
[5:31] σπίτι τους, δεν μπορούν να μιλήσουν με τους γονείς τους, δεν αναπτύσσουν στο σχολείο πραγματικές επικοινωνιακές ομάδες και οι δάσκαλοι πολλές φορές δεν είναι σε θέση να ρυθμίσουν τα της τάξης, γιατί είναι μια μικρή κοινωνία η οποία δεν επικοινωνεί και ο δάσκαλος πολλές φορές είναι σε απόγνωση και πηγαίνει καμιά φορά και ο γονιός και λέει στο δάσκαλο εσύ φτας που το παιδί μου δεν πάει καλά στα μαθήματα, εσύ φτας που το
[5:52] χεις βάλει στο μάτι το παιδί μου και το ξεχωρίζεις παιδιά. Λέτε και ο δάσκαλος έχει προηγούμενα με αυτό το παιδί. Πρέπει λοιπόν ως γονείς να σταματήσουμε να είμαστε εγωπαθητικοί, να μην έχουμε το φόβο μπροστά μας, την άρνηση και την επίθεση σε ένα παιδί που δικαιώνεται από το γονιό του να μεγαλώσει, να αναπτύξει και να μπει στην εφηβεία που είναι σταθμική περίοδος μεταξύ παιδικής και ενήλικης ζωής στο ρόλο του να μάθει να
[6:14] αγαπάει τον εαυτό του. Αν σήμερα η κοινωνία μας, που εγώ προσωπικά πιστεύω ότι είναι σε κρίση, σε πάρα πολλά επίπεδα, δεν επαναπροσδιορίσουμε την τακτική συμπεριφορά μας, την κανονικότητα στη ζωή μας, την αξία του μηνύματος, το μέντορα ως πρότυπο, την εξέλιξη της γνώσης και κυρίως τη σύνδεση με την ανθρώπινη δομή, όλα αυτά θα γυροφέρουνε πίσω από το φόβο, τη βία, την ένταση, την άρνηση και τη σιωπή.
[6:38] >> Να σας πω ένα θα λεγα σκιπρό φαινόμενο το ζούμε στα δικαστήρια στην καθημερινότητα. αυξάνονται τα περιστατικά από δράσεις ενδοικογενειακής βίας. Το λέω γιατί κατά στο νόμο ενδοκειακής βίας μπαίνουν και συντροφικές σχέσεις και μάλιστα με ακραία βία, δηλαδή βαρύτατους τραυματισμούς, επικίνδυνες σωματικές βλάβες μέχρι και αποτελέσματα θανάσιμα γυναικοτονίες
[7:00] κατεβαίνει ο η ο ηλυκ το λυκ η ηλιακή στατιστική δηλαδή το φάσμα πλέον και με πρόσφατο παράδειγμα της Πινελόπης ο δράστης ήταν 27 ετών. >> Ναι. Ναι. Έχουμε βαρύτατους ξυλοδαρμούς μεταξύ συντρόφου στη σύντροφο >> 18 ετών, 19 ετών, 16 ετών και λες για το Θεό ας πούμε είχαμε συδί δεν με >> λέγαμε και άλλες ηλικίες μέχρι πριν λίγα χρόνια.
[7:25] >> Ναι. Κοιτάξτε η βία πάντα υπήρχε. Αν δείτε ιστορική αναφορά η βία συνδέεται με την παιδική και φυλος 18ης 20άρις δ σχέση να θέλει να νατώσει τη σύντροφό του. Γιατί προσέξτε δύο παθολογικά μηνύματα που εκπέμπουμε. Το ένα είναι η εγκοπάθεια και το άλλο είναι η αδυναμία διαχείρισης. Το παιδί δεν μαθαίνει την ήτα. Μαθαίνει μόνο να είναι ωραιότερος, ο εξυπνότερος, ο πιο μάγκας της παρέας.
[7:49] Αυτός πρέπει να δέρνει. Και παλιά υπήρχαν αυτά τα πρότυπα. Υπήρχε όμως ένα σύστημα το οποίο έβαζε ένα φρένο. Σήμερα τα παιδιά αυτά μεγαλώνουνε με κενά συναισθήματα, με το αίσθημα ότι είναι πολύ γοητευτικοί οι ίδιοι. Δεν μπορεί να μου πει όχι το κορίτσι. Το όχι το δικό μου δεν περνάει και πρέπει να με δεχτείς αυτός που είμαι γιατί έτσι είμαι στη ζωή σου και με θέλεις αλλά δεν το ξέρεις. Από την άλλη λοιπόν αν δεν αναπτύξουμε
[8:11] πραγματικές αξίες να μάθεις να ωριμάζεις και να δέχεσαι αυτό που λέμε διεκδίκηση. Να πω σαν ένα κορίτσι σήμερα που ξέρουν το φλερτ έχει πεθάνει. Σήμερα οι νέο φοβούνται να πουν μου αρέσεις, σε θέλω, μπορούμε να πιμε ένα καφέ οι δυο μας και να μου πει ναι ή όχι. Αν μου πει όχι όμως σημαίνει είναι όχι. Και αυτό το όχι αν δεν το μάθω από το σπίτι μου και δεν καταλάβω ότι το όχι είναι σεβαστό και σημαντικό όπως και το ναι που διεκδικώ
[8:34] τότε θα χουμε αυτά τα σχέση το όχι είναι όχι. >> Και από την άλλη πλευρά θα σας πω κάτι. Υπάρχει πολλή κατάψη στην κοινωνία. Υπάρχει πολλή χρήση ουσιών. Το αλκοόλ και τοξικές ουσίες μπαίνω βγαίνουμε στα σπίτια μας δυστυχώς και στα σχολιά μας σε μεγάλο βαθμό. Παρότι η πολιτεία και θέλω να το πω και ως πολιτειακός στην περιφέρεια ότι γίνονται μεγάλες προσπάθειες να ελεγχθούν αυτοί οι χώροι. Η πραγματικότητα όμως είναι όταν έχουμε
[8:56] παθολογία που συνεχώς αναπτύσθηκε και εξελίσσεται. Η τοξική ουσία είναι η απάντηση στο πουθενά. Γιατί ένα παιδί που πηγαίνει 12 χρονών και ανοίγει το διαδίκτυο από 8 χρονών και μαθαίνει να επικοινωνεί μόνο με το διαδίκτυο, δεν μιλάει στον πατέρα του, δεν μιλάει στη μητέρα του, όταν και αυτοί οι δύο μεταξύ τους δεν μιλούν, δεν έχουν καλή επικοινωνία, καταλαβαίνω ότι αυτό απλώνει σαν μία βόμβα που εκρίγνεται
[9:16] κάποια στιγμή όταν αρχίζει η διαχείριση του ποιος είμαι και ποιος είσαι. Και αυτό πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά γιατί θέλουμε την κοινωνία αυτή να την ξαναδούμε να χαρείται, να χαίρεται. Ξέρετε ότι λείπει η χαρά. Είχαμε χθες μια πολύ ωραία ημερίδα με το θάλπος, ένας σημαντικός φορέας που θύει θέματα των νέων. Και ειπώθηκε ότι σήμερα ο νέος άνθρωπος δεν έχει χαρά. Δεν ξέρει γιατί ζει. Τα χει όλα πολύ γρήγορα. Σήμερα
[9:40] ξέρετε ότι οι γονείς δουλεύουν για να δίνουν πιο πολλά στα παιδιά τους και στερούνται οι ίδιοι για να μοισουν το παιδί του ότι κάτι του λείπει. Μα η δύναμη αυτή να του λείπει για να μάθει να το αποκτήσει, να το κερδίσει, να το διεκδικήσει. Αλλά τι κάνουμε δουλεύουμε τόσο πολύ, βγάζουμε χρήματα, έχουμε κάνει το χρήμα δυστυχώς πρότυπο ζωής που δεν πρέπει να ναι το χρήμα αναγιό και απαραίτητο για να ζούμε καλά. Όχι ο
[10:01] πλούτος, η ευμάρεια και η απληστία που το βλέπουμε σαν πάρα πολλούς τομείς. Και από την άλλη το παιδί δεν θέλει να του δώσεις 100 πράγματα. Θέλει να του δώσεις τον εαυτό σου και να αρχίσει να μιλάει μαζί σου και να αρχίσει να αισθάνει ότι του δίνεις χώρο, του δίνεις χρόνο και ποιότητα ζωής. και να βλέπει τους γονείς να κοιμούνται μαζί, να τρώνε στο τραπέζι μαζί, να αποκτήσουν δηλαδή δικαιώματα και ανάγκες ψυχικής υγείας που αύριο θα
[10:24] γίνουνε πραγματικοί μηχανισμοί δράσης. Δράσεις προς τη σύνδεση, το συναίσθημα, τον έρωτα και την δημιουργία. >> Κάψτε ένα τοξικό κύκλο που οι γονείς αρρωσταίνουν γιατί δεν νιώθουν καλά γιατί κάνουν τα πάντα για να προσφέρουν να μη χαλάσουν χατήρι στο παιδί τους και το παιδί τους που τα βρίσκει τελικά όλα εύκολα γιατί ό,τι θέλει του το δίνουνε. Είναι νιώθει άρρωστο ή από γοτεβίνω δεν νιώθει χαρά γιατί ό,τι και να του δώσει
[10:45] θέλει κάτι ακόμα. Ακριβώς. Γιακιβώς. Διότι όταν δώσεις το παιδί σου να ακριβό ρολόι, γιατί εσύ είσαι πλούσιος και έχεις τη δύναμη να του δίνεις αιγοπαθητικό τρόπο σκέψης, μετά δεν τον γεμίζει τίποτα. Και θα σας πω και κάτι το πιο σοβαρό της χώρας μας. Η δημογραφία το δημογραφικό. Ως για τόσο θα σας πω 40 χρόνια που υπηρετώ την επιστήμη μου δεν φταίει μόνο το χρήμα ότι δεν δίνει η πολιτεία λεφτά για να
[11:07] κάνουμε παιδιά περισσότερα, να επιδοτήσουμε. Αυτή είναι η μία πλευρά. Αν και σήμερα βλέπετε ο Μητσοτάκης είπε κουμπαράς και είναι πάρα πολύ ωραίο το μήνυμα. Κομπράς. Τι σημαίνει να ξαναγυρίσουμε στην αποταμίευση. Να δώσουμε μήνυμα σε ένα παιδί και σε έναν πατέρα να του βάζει 10€ το μήνα και να βάζει και το κράτος αλλα 10€ Είναι σπουδαίο αυτό το μήνυμα. φαίνεται απλό αλλά είναι πολύ σημαντικό και είναι κάτι
[11:27] που έλειπε και ίσως να γίνει πράξη κάθε μέρα. Τίζεις κάτι το παιδί δεν μπορεί να πάρει λεφτά μέχρι 18 χρονών και μετά τα 18 να ξέρει ότι έχει έναν κουμπαράδικό του. Πώς είχαμε εμείς οι μικροί κουμπαράδες και τους πάγαμε στα γενέθλειά μας. Τα πηγαίναμε 15 χρονών για να πάρουμε τα λεφτά από μέσα και τα κάναμε ό,τι θέλαμε. Στη βάση θα πω και κάτι άλλο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι σήμερα ένα παιδί που μεγαλώνει σε ένα
[11:48] δυστυχισμένο κλίμα και ένα κακό περιβάλλον δεν θα κάνει ποτέ δική του οικογένεια. Ή θα γίνει κακοποιητής όπως είναι ο πατέρας και δέχεται το ξύλο η μάνα και δεν μιλάει ή θα γίνει αρνητής της πραγματικότητας και θα κλειστεί στο διαδίκτυο. Θα αναπτύξει προσωπική ζωή. Αυτό που λέμε μια ζωή φυγόκεντρο και όχι κεντρομόλο που είναι το μήνυμα της ύπραξής μας. Και θα πω και κάτι που το αισθάνομαι και ως άνθρωπος και ως
[12:10] γιατρός. Αν αξίζει να ζούμε ή να μπορούμε να επενδύσουμε σε μια ζωή. Το χω ξαναπεί και σας ευχαριστώ που έχω το δικαίωμα να μιλάω κοντά σας. Οφείλουμε να κάνουμε ένα παιδί στη ζωή μας. Δεν έχει σημασία είναι γάμος, αν είναι πολιτικός, θρησκευτικός. Αυτά δεν λένε τίποτα. Η βάση είναι όταν θα φτάσεις σε μία ηλικία που θα είσαι μόνος σου. Όσα χρήματα και να έχεις, όσους ανθρώπους και να σε πλησιάζουν, γιατί είσαι
[12:32] πλούσιος, όσους φίλους και να σε αποκτήσει, δεν θα χεις ένα κύτταρο δικό σου που η συνέχεια της ζωής σου πάνω σε αυτό το κύτταρο δημιουργεί την εξέλιξή σου, το πιστεύω σου, την προσδοκία σου γιατί όλοι οι περαστικοί είμαστε από δώ. Δε >> πήρα το μήνυμα. >> Το πήρα το μήνυμα. >> Πολύ σημαντικό. >> Ακριβώς. >> Νομίζω ότι α πού αγάπη γιατί έχουμε αποχτήσει μια σχέση [γέλια] άλλη μεταξύ μας όλοι εδώ.
[12:53] >> Το μήνυμα είναι ένα για όλους μας. Βέβαια βέβαια είναι κεφάλαιο ύπαρξης και επειδή είμαι υπιακός γιατρός θεωρώ ότι η ζωή ό,τι και να σου δώσει και να σου χαρίσει είναι τόσο πρόσκερα και φτηνά αυτά που παίρνεις >> ενώ το παιδί είναι μια ζωή. Του δίνεις ελπίδα, του δίνεις χαρά και σε αναγνωρίζει. Γιατί ξέρετε πότε σε αγαπάει το παιδί πραγματικά όταν γίνει αυτόνομο το γιο το παιδί. >> Ακριβώς.
[13:16] >> Δηλαδή αγαπάς το γονιό σου όταν πια δεν τον χρειάζεσαι. >> Σας ευχαριστούμε θερμά. y